Santa Maria di Monteluce, Gotycki kościół i dawny klasztor w Perugii, Włochy.

Santa Maria di Monteluce to kościół i dawny klasztor w Perugii z charakterystyczną fasadą z różowego i białego marmuru ukończoną w 1451 roku i zdobionych drzwi przy wejściu. We wnętrzu znajdują się rozległy malowane freski ze 17. wieku, które pokrywają wiele powierzchni scen i postaci religijnych.

Kościół i klasztor założono w 1218 roku, gdy hrabia Glotto Monaldo ofiarował ziemię dla kobiet pociągniętych ideałem franciszkańskim; biskup Giovanni z Perugii zezwolił wtedy na budowę, a kardynał Ugolino di Anagni, późniejszy Grzegorz IX, zatwierdził klasztor w 1219 roku jako wspólnotę klarysek. Dzięki darowiznom był to od XVI do XVIII wieku najbogatszy klasztor żeński w Perugii. Życie zakonne zakończyło się w 1910 roku, gdy zbudowano tu szpital Santa Maria della Misericordia; klaryski przeniosły się do Sant'Erminio, a kościół stał się parafialny.

Święto Wniebowzięcia 15 sierpnia obchodzono tu przez wieki wraz z jarmarkiem Fiera di Monteluce i innymi uroczystościami, które w ostatnich latach znów się odbywają. Plac, na którym stał klasztor, nosi imię Cecilia Coppoli, ostatniej przeoryszy Monteluce.

Miejsce znajduje się centralnie w Perugii i jest łatwo dostępne, funkcjonując jako aktywny kościół parafialny, który regularnie otwiera się na mszę. Zaplanuj swoją wizytę wokół nabożeństw religijnych, ponieważ mogą one wpłynąć na to, kiedy możesz swobodnie zwiedzać wnętrze.

Stary chór mniszek, do którego wchodzi się zza prezbiterium, to gotowa sala ze sklepieniem żebrowym. Jej długa ściana pokryta jest XIV-wiecznymi freskami wotywnymi: stygmatami św. Franciszka, św. Onufrym, św. Michałem Archaniołem, chrztem Chrystusa i czterema scenami ze św. Katarzyną. Naprzeciw namalowano XVII-wieczne biczowanie i wyszydzenie Chrystusa.