Bazylika św. Antoniego z Padwy na Eskwilinie, Bazylika neorenesansowa na Eskwilinie, Włochy

Sant'Antonio da Padova in Via Merulana to ceglany kościół w stylu neorenesansowym położony na wzgórzu Eskwilińskim w Rzymie, do którego prowadzą szerokie schody wznoszące się od poziomu ulicy. Wnętrze podzielone jest na trzy nawy różowymi marmurowymi kolumnami, z bocznymi kaplicami rozmieszczonymi na dwóch poziomach wzdłuż ścian.

Zaprojektowany przez Lukę Cariminiego kościół wzniesiono w latach 1884–1888 dla Zakonu Braci Mniejszych; zastąpił on klasztor braci przy Santa Maria in Ara Coeli, rozebrany pod pomnik Wiktora Emanuela II. Kardynał Lucido Maria Parocchi konsekrował go 4 grudnia 1887 roku. Pius XI podniósł go do godności bazyliki mniejszej w 1931 roku, a Jan XXIII 12 marca 1960 roku ustanowił go kościołem tytularnym.

W przyległych budynkach mieszczą się Papieski Uniwersytet Antonianum, Papieska Międzynarodowa Akademia Maryjna i Międzynarodowe Kolegium S. Antonio, siedziba Fraternità Gabriele Allegra. Bazylikę odwiedzali Aldo Moro, kardynał Rafael Merry del Val, który w 1911 roku wyświęcił tu na biskupa ojca Dionysiusa Antoniusa Schulera, oraz błogosławiony Gabriele Allegra. Podczas prześladowań rzymskich Żydów schronienie znalazł tu Saul Israel, ojciec Giorgia Israela.

Kościół znajduje się przy Via Merulana na wzgórzu Eskwilińskim, w niewielkiej odległości pieszej od kilku stacji metra. Wejście prowadzi przez szczyt szerokiej zewnętrznej klatki schodowej, dlatego wygodne obuwie przydaje się podczas zwiedzania tej części Rzymu.

Ośmioboczna dzwonnica pokryta jest wielobarwnymi i złoconymi kafelkami z majoliki, co jest rzadkim rodzajem dekoracji na wieżach kościelnych w Rzymie. Ten kontrast z prostą cegłą reszty budynku sprawia, że wieża jest jednym z najbardziej zaskakujących detali w okolicy.