Baths of Nero, Stanowisko archeologiczne rzymskich term w Pizie, Włochy
Łaźnie Nerona (Bagni di Nerone) to rzymski kompleks termalny przy Porta a Lucca w Pizie, obecnie poniżej poziomu ulicy. Najlepiej zachowany jest laconicum, ośmiokątna sala z absydą i ażurową kopułą, częściowo odrestaurowana. Zachowały się mury palestry, apodyterium i dwa mury tepidarium. Pierwotna budowla wykorzystuje opus vittatum mixtum, z naprzemiennymi warstwami cegły i bloków tufu.
Kompleks łaźni został zbudowany w latach 80. pierwszego wieku pod cesarza Domicjana, kiedy Piza była rozkwitającym miastem portowym. Projekt przestrzegał rzymskich technik budowlanych, wykorzystując cegłę i tuf do tworzenia trwałych struktur, które mogły wytrzymać ciepło i ekspozycję na wodę.
Łaźnie służyły jako miejsce spotkań dla mieszkańców Pizy, gdzie codzienne życie i interakcje społeczne odbywały się w naturalny sposób. Układ pomieszczeń o różnych temperaturach odzwierciedlał strukturę działalności i przestrzeni w społeczeństwie rzymskim.
Miejsce znajduje się w pobliżu Porta a Lucca i jest dzisiaj obszarem archeologicznym z częściowo odsłoniętymi pozostałościami, które odwiedzający mogą obserwować z zewnątrz. Spodziewaj się nierównego gruntu i ograniczonego dostępu do wnętrz, ponieważ konstrukcja pozostaje chroniona i w trakcie konserwacji.
Akwedukt zwany Caldaccoli doprowadzał wodę do łaźni spoza miasta, a części tego starożytnego kanału wodnego pozostają widoczne dzisiaj w pobliżu San Giuliano Terme. Ten inżynierski wyczyn pokazuje, jak Rzymianie tworzyli złożone systemy do transportu wody na duże odległości tylko po to, aby zasilać te obiekty.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 563 współtwórców z całego świata.