San Sebastiano, Kościół renesansowy w Mantui, Włochy

San Sebastiano to wczesnorenesansowy kościół w Mantui, którego plan krzyża greckiego, z trzema identycznymi ramionami z apsydami wokół centralnego pomieszczenia nakrytego sklepieniem krzyżowym, rozpoczął Leon Battista Alberti w 1460 roku. Jasny tynkowany fronton ma trójkątny przyczółek i centralne okno z łukiem, które przerywa belkowanie; po bokach stoją dwa kamienne schody z balustradami, a po lewej ciągnie się niski portyk arkadowy.

Rozpoczęty około 1460 roku według projektu Leona Battisty Albertiego, kościół pozostał częściowo nieukończony w połowie lat 70. XV wieku, gdy budowa zwolniła i przestał nią kierować. List Ludovica III Gonzagi z 1470 roku zatwierdza zmniejszenie liczby pilastrów portyku. Konsekrowany w 1529 roku, był restaurowany w 1600 i ponownie do 1926 roku, gdy dodano dwa zewnętrzne biegi schodów na fasadzie, a dwa okna zamieniono na portale.

San Sebastiano zbudowano jako mauzoleum rodziny Gonzagów, z kryptą na poziomie gruntu przeznaczoną na ich groby. Dziś kościół służy jako miejsce pamięci poległych za ojczyznę. Nazwa pochodzi od świętego Sebastiana, któremu świątynia została poświęcona.

Kościół znajduje się w centrum Mantui i jest dostępny pieszo z głównych placów miasta. Najlepsze podejście jest z pobliskiej ulicy prowadzącej do Largo XXIV Maggio, która zapewnia wyraźny widok na budynek.

Kościół nie został zbudowany jako tradycyjna katedra z długą nawą, ale zamiast tego podąża za niezwykłym planem krzyża greckiego, który eksperymentował z antycznymi ideałami matematycznymi. Ten wybór pokazuje, jak śmiało architekci wczesnego renesansu odchodzili od tradycyjnych form budowania religijnego.