Kościół Spirito Santo w Wenecji, Kościół renesansowy w Wenecji, Włochy

Kościół Spirito Santo to jednonawowa świątynia z fasadą zwróconą ku Canale della Giudecca. Fasada ma nieproporcjonalne kształty: portal i dwie boczne okna z frontonami na parterze sugerują ambitniejszy pierwotny projekt, podczas gdy okna drugiego rzędu i dach są mniejsze i mniej starannie wykonane. Wnętrze mieści XVII-wieczne ołtarze dostawione do ścian, a ołtarz główny flankują dwie kręcone kolumny. Wewnętrzna strona fasady jest niemal w całości zajęta przez nagrobek rodziny Paruta.

Budowa rozpoczęła się w 1506 pod kierunkiem architekta Antonio Abbondiego, znanego jako Scarpagnino, ważnej postaci weneckiej architektury. Abbondi wcześniej pracował nad odbudową Fondaco dei Tedeschi, zanim podjął się tego projektu religijnego.

Kościół należy do parafii Gesuati i jest używany rzadko, na pogrzeby lub śluby zamówione przez rodzinę. Nazwa pochodzi od klasztoru augustianek założonego w tym miejscu w 1483 r., którego zakonnice były głośne: założycielka, Maria Caroldo, mniszka ze Santa Caterina, została osądzona za niemoralność i roztrwonienie majątku wspólnoty.

Kościół stoi nad kanałem Giudecca wzdłuż Zattere w Dorsoduro, obok calle del Monastero oddzielającej go od dawnej Scuola dello Spirito Santo. Jest filią parafii Gesuati i otwiera się bardzo rzadko, na zamówione przez rodziny uroczystości żałobne lub śluby, więc przed wyprawą przez miasto warto zapytać na miejscu.

Wnętrze fasady wypełnia niemal w całości nagrobny monument rodziny Paruta; jeden z jej członków, historyk Paolo Paruta, jest pochowany w kościele. Budynek jest filią kościoła Gesuati i bywa używany bardzo rzadko, na prośbę rodzin, do mszy żałobnych lub ślubów.