San Gregorio, Venice, Gotycki zdesakralizowany kościół w dzielnicy Dorsoduro, Wenecja, Włochy.

San Gregorio to dawny kościół i opactwo w Dorsoduro, cofnięty za Palazzo Genovese w pobliżu bazyliki Santa Maria della Salute. Ceglana fasada szczytowa przy Campo di San Gregorio jest podzielona na trzy części czterema lizenami, z ostrołukowym portalem i rozetą. Potrójna apsyda wystaje nad Rio de la Salute, a wnętrze ma jedną nawę z więźbą dachową i resztkami fresków.

Budynek został założony w dziewiątym wieku jako klasztor benedyktynów. W piętnastym wieku przeszedł gruntowną przebudowę pod kierunkiem architekta Antonio da Cremony, który ukształtował wiele jego obecnego wyglądu.

Budynek pokazuje, jak religijna architektura wenecka łączyła gotyckie formy z lokalnymi technikami budowania. Jego portal z łukiem ostrym i wysokie okna odzwierciedlają wpływ architektury Europy Północnej na styl miasta.

Fasada wychodzi na Campo di San Gregorio, a potrójna absyda wystaje nad Rio de la Salute; dwie kładki po jej bokach łączą opactwo z Fondamenta Salute. Wnętrze jest zamknięte, a kościół nieużywany, więc ogląda się go z campo i z mostków. Budynek opactwa, po 1775 roku zamieniony na mieszkania, częściowo służy jako przestrzeń wystawowa i gości wydarzenia Biennale w Wenecji.

Po utracie statusu religijnego w okresie napoleońskim budynek został przeznaczony na laboratorium menniczy. Później stał się warsztatem restauracji sztuki, pokazując, jak Wenecja adaptowała stare struktury do nowych funkcji.