Ponte Della Libertà, Most drogowo-kolejowy w Wenecji, Włochy
Ponte della Libertà to most drogowo-kolejowy w Wenecji zbudowany z betonu, cegły i kamienia istryjskiego, rozciągający się na 3850 metrów przez lagunę. Konstrukcja łączy kontynentalną dzielnicę Mestre z Piazzale Roma na skraju zabytkowego starego miasta.
Wiadukt kolejowy, „gran ponte della laguna veneta”, otwarto 11 stycznia 1846 roku jako część kolei Ferdynandejskiej Mediolan-Wenecja; w latach 70. XX wieku liczbę torów zwiększono z dwóch do czterech. Most drogowy, zaprojektowany przez Eugenia Miozziego i zbudowany w 18 miesięcy z żelbetu i kamienia, otwarto 25 kwietnia 1933 roku jako Ponte Littorio, w obecności Benita Mussoliniego, przez księcia Humberta Sabaudzkiego. W 1946 roku, po wojnie i upadku dyktatury faszystowskiej, przemianowano go na Ponte della Libertà.
Nazwa pochodzi z 1946 roku, gdy po wojnie Włochy usunęły faszystowskie odniesienia z nazw miejsc publicznych; od 1933 roku most nazywał się Ponte Littorio. Nowa nazwa nawiązuje też do 25 kwietnia, Dnia Wyzwolenia, który Wenecja obchodziła już wcześniej jako święto św. Marka. Most drogowy kończy się na Piazzale Roma, gdzie samochody się zatrzymują, a historyczne centrum zwiedza się pieszo i łodzią.
Jezdnia oferuje dwa pasy w każdym kierunku wraz z torami kolejowymi, które przebiegają oddzielnie. Piesi i rowerzyści korzystają z wydzielonych ścieżek wzdłuż konstrukcji.
Sąsiedni wiadukt kolejowy otwarto 11 stycznia 1846 roku, po wbiciu 75 000 pali i ukończeniu w październiku 1845 roku 222 murowanych łuków. Pierwszy przejazd próbny odbył się 4 stycznia 1846 roku, a pierwszy pociąg liniowy wyjechał z Santa Lucia 14 stycznia. W czerwcu 1849 roku na moście toczyły się walki przy baterii Sant'Antonio, upamiętnione pomnikiem z dwiema zachowanymi armatami z epoki.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 087 współtwórców z całego świata.