Harmukh Mountain, Święty szczyt górski w Ganderbal, Indie

Harmukh, zwany też Haramukh, to zlodowacony szczyt w Himalajach w dystrykcie Ganderbal, 40 km na północ od Srinagaru, między doliną Sind na południu a rzeką Kishanganga na północy. Masyw ma kilka wierzchołków: najwyższy wschodni o wysokości 5142 m, zachodni o wysokości około 4875 m, używany przez geodetów, oraz niższy Station Peak o wysokości 4698 m. Góra tworzy regularnie stromą piramidę, gwałtownie opadającą na wschód i południe, przy czym zbocze wschodnie jest najstromsze; u jej północno-wschodniego podnóża leży jezioro Gangabal.

Góra została po raz pierwszy zdobyta w 1899 roku, kiedy Dr. Ernest Neve i Geoffrey Millais dotarli na najwyższy wschodni szczyt po kilku próbach. Ekspedycja ta wyznaczała ważny moment w eksploracji Himalajów przez zachodnich alpinistów.

Hindusi nazywają Harmukh „Kailashem Kaszmiru” i uważają go za święty; u jego stóp leży jezioro Gangabal. Co roku w przeddzień Ganga Ashtami z Naranag wyrusza pielgrzymka Harmukh Gangbal Yatra. Nazwa pochodzi od Haramukuta, „diadem Hary (Śiwy)”, a cały masyw zwany jest też Ramaradhan, gdzie Parashurama miał medytować nad jeziorami.

Najłatwiejsze podejście zaczyna się w Erin (Arin) w dystrykcie Bandipore, około 47 km drogą od Srinagaru, a następnie prowadzi około 18 km wysokogórskiego trekkingu do podnóża. Inny szlak biegnie z Naranag do jeziora Gangabal u stóp szczytu, ale miejscami jest stromy. Górę zdobywa się najczęściej od strony północno-zachodniej.

W 1856 roku Thomas Montgomerie z Great Trigonometric Survey wszedł na Station Peak, najniższy szczyt o wysokości 4698 m, i stamtąd przeprowadził pomiar Karakorum około 210 km na północ, szkicując i nazywając szczyty K1 (Masherbrum) i K2. Nazwa Harmukh pochodzi od Haramukuta, „diadem Hary (Śiwy)”.