Shalimar Bagh, Ogród mogolski w Srinagar, Indie.

Shalimar Bagh to tarasowy ogród w Srinagar w Indiach, ułożony na trzech wznoszących się poziomach z kanałami wodnymi, geometrycznymi wzorami i kwitnącymi roślinami na około 12 hektarach. Pawilony z ciemnego kamienia stoją wzdłuż osi centralnej i obramowują fontanny, podczas gdy rabaty obsadzone są różami, irysami i innymi sezonowymi kwiatami.

Jahangir w 1619 roku powiększył starszy ogród i uczynił go ogrodem królewskim pod nazwą Farah Baksh; w 1630 roku Shah Jahan zlecił gubernatorowi Zafar Khanowi jego rozbudowę jako Faiz Baksh. Po 1819 roku służył gubernatorom sikhijskim, a za Ranjita Singha jego marmurowy pawilon gościł europejskich przybyszów. Elektryfikację przeprowadzono za maharadży Hariego Singha.

Pochodzenie nazwy jest niepewne: proponuje się persko-arabskie wyrażenie shah al-'imarat („Pan budowli”) albo kaszmirskie słowa shali (pole ryżowe) i mar (czarna ziemia gliniasta). Jahangir nazwał ogród najpierw Farah Baksh, a Zafar Khan, gubernator Shahdżahana, przemianował go na Faiz Baksh. Czini chany, łukowe nisze za wodospadami, oświetlano nocą lampami oliwnymi; dziś stoją tam donice z kwiatami.

Ogród otwiera się codziennie od wschodu do zachodu słońca i najlepiej odwiedzać go między kwietniem a październikiem podczas sezonu kwitnienia. Ścieżki są przeważnie równe i dobrze utrzymane, więc spacer między tarasami nie sprawia większych trudności.

Woda w ogrodzie nie pochodzi ze źródeł, lecz ze studni skierowanej z wyżej położonego miejsca, zasilającej kanał Shah Nahar, który kolejno zaopatruje trzy tarasy. Za wodospadami w łukowych niszach zwanych chini khanas paliły się niegdyś nocą lampy oliwne; dziś stoją tam donice z kwiatami, których barwy prześwitują przez wodę.