Tirsuli, Szczyt górski w dystrykcie Pithoragarh, Indie.

Tirsuli to szczyt o wysokości 7.074 metrów w Uttarakhand, który stanowi północno-wschodnią ścianę rezerwatu Nanda Devi wraz z pikami Hardeol, Dunagiri i Changabang. Teren cechuje się stromymi zboczami gór i lodowcami, które determinują podejście do tego odludnego szczytu.

W 1939 roku polska wyprawa, która próbowała Nanda Devi East, podjęła atak na Tirsuli; nocna lawina zasypała obóz 3 na około 6 150 m n.p.m., zabijając kierownika Adama Karpińskiego i Stefana Bernadzikiewicza. W 1964 roku bez powodzenia próbował zespół Mohana Singha Kohliego, a w 1965 roku ekipa K. P. Sharmy zawróciła około 5 500 m. 9 października 1966 roku zespół Himalayan Association z Kalkuty pod kierownictwem Chanchala Kumara Mitry wszedł na szczyt wschodnią ścianą i południowo-wschodnią granią z obozu 5 na około 6 660 m; na wierzchołku stanęli Nirapada Mallik, Shyamal Chakrabarty, Nima Tashi i Dorji Sherpa.

Tirsuli wznosi się na północnym krańcu doliny Johar, nad rzeką Ghori Ganga, i bywa mylony z Trisulem, osobnym szczytem po południowo-zachodniej stronie sanktuarium Nanda Devi. Nazwa jest ta sama co nazwa trójzębu w tradycji hinduistycznej, ale źródła nie podają, skąd wzięła się przy tym szczycie.

Munsiyari służy jako główna baza wypadowa dla ekspedycji, dostępna autobusem i taksówką z pobliskich miast takich jak Kathgodam. Wspinaczka wymaga poważnego przygotowania i czasu aklimatyzacji, więc planuj z dużym wyprzedzeniem i wynajmij doświadczonych lokalnych przewodników.

Tirsuli bywa mylony z Trisulem, osobnym szczytem po południowo-zachodniej stronie sanktuarium Nanda Devi. Polska wyprawa z 1939 r. na Tirsuli to ten sam zespół, który właśnie zdobył Nanda Devi East; jej kierownik Adam Karpiński i wspinacz Stefan Bernadzikiewicz zginęli, gdy w nocy z 18 na 19 lipca 1939 r. lawina lodowo-śnieżna zasypała obóz 3 na wysokości około 6150 m.