Nilgiri Parbat

Nilgiri Parbat wznosi się na wysokość 6.474 metrów w Parku Narodowym Dolina Kwiatów i dominuje wschodnią część Himalajów Garhwal. Cztery duże lodowce otaczają górę na jej zboczach zachodnim, północnym, wschodnim i południowym, tworząc złożony system lodowy.

Frank Smythe dokonał pierwszego zdokumentowanego wzniesienia w 1937 roku, oznaczając początek działalności wspinaczowej na tym szczycie. Od tego czasu szczyt przyciąga doświadczonych alpinistów poszukujących technicznych tras w Himalajach.

Nazwa góry pochodzi z sanskrytu, gdzie Nilgiri oznacza błękitną górę, a Parbat odnosi się do szczytu w indyjskich językach. Dla społeczności lokalnych ten szczyt ma głębokie znaczenie symboliczne jako część świętego krajobrazu Himalajów.

Wspinaczka na ten szczyt wymaga zaawansowanych umiejętności technicznych i specjalistycznego sprzętu alpinistycznego, takiego jak lodowce i liny. Ekspedycje zwykle zakładają obozowiska bazowe na około 4.785 metrach, skąd zakładane są wyższe obozy dla aklimatyzacji do wysokości.

Cztery nazwane lodowce otaczają górę: Khulia Garvia, Bank Kund, Ratabon i Tipra Bamak, każdy zasilając różne systemy rzeczne w regionie. Te lodowe masy są istotne dla lokalnych systemów wodnych i ujawniają złożoną geografię lodowcową tego obszaru himalajskiego.