Masada, Twierdza i stanowisko archeologiczne na Pustyni Judzkiej, Izrael

Miejsce znajduje się na skalnym płaskowyżu wznoszącym się 450 metrów nad Morze Martwe, otoczonym stromymi klifami po wschodniej i zachodniej stronie. Na szczycie pozostałości pałaców, magazynów i murów rozciągają się po płaskim terenie, a niektóre konstrukcje wciąż częściowo stoją i pokazują układ kompleksu.

Król Herod zbudował kompleks między 37 a 31 rokiem p.n.e. jako osobiste schronienie i umocnioną pozycję. Wieki później żydowscy buntownicy wykorzystali miejsce jako ostatnie schronienie podczas powstania przeciwko Rzymowi.

Synagoga na szczycie została odsłonięta podczas wykopalisk Yigaela Yadina w latach 60. XX wieku i jest jednym z nielicznych obiektów kultowych z okresu Drugiej Świątyni zidentyfikowanych na tym stanowisku. Znaleziono tam fragmenty zwojów i genizę. Hebrajska nazwa Metzada, „twierdza górska”, pochodzi od aramejskiego Metzadaʾ poświadczonego w tekstach z Wadi Murabbaʿat.

Dwa szlaki prowadzą na szczyt: Ścieżka Węża od wschodu i Rampa Rzymska od zachodu, oba wymagają znacznego wysiłku i wytrzymałości. Wędrowcy powinni rozpocząć wspinaczkę wcześnie rano, aby uniknąć upału, ponieważ podejście staje się wymagające w pełnym słońcu.

Dwanaście cystern wyrzeźbionych w skale tworzyło system wodny i mogło przechowywać 40 000 metrów sześciennych wody deszczowej, aby przetrwać długie oblężenia. Kanały zbierały wodę z okolicznych gór i kierowały ją do tych podziemnych komór, wyciętych głęboko w skale.