Nowy Dom Polski w Jerozolimie, Żeński klasztor i dom pielgrzyma w Mea Shearim, Jerozolima.

Nowy Dom Polski to klasztor i dom pielgrzyma polskich sióstr elżbietanek, położony na północ od Bramy Damasceńskiej, poza murami Starego Miasta. Budowa rozpoczęta w 1934 r. została ukończona i poświęcona 21 grudnia 1941 r. Dom dysponuje kilkudziesięcioma miejscami noclegowymi w pokojach jedno-, dwu- i wieloosobowych z łazienkami, a także kaplicą, salą rekreacyjną, zacienionym tarasem na dachu i jadalnią.

Siostry elżbietanki kupiły działkę na północ od Bramy Damasceńskiej w 1934 r.; budowę, opóźnianą skromnymi funduszami, ukończono dzięki pomocy polskich żołnierzy Brygady Strzelców Karpackich i biskupa Józefa Gawliny. Dom poświęcono 21 grudnia 1941 r. 1 czerwca 1948 r. siostry opuściły go pod eskortą wojska i po dwóch latach zastały zdewastowany.

Domem opiekują się polskie siostry elżbietanki z prowincji poznańskiej, które przybyły do Jerozolimy w 1931 r. na apel kardynała Augusta Hlonda, by otoczyć opieką pielgrzymów. Msza odprawiana jest w kaplicy, a w jadalni podawane są śniadania i obiado-kolacje. Taras na dachu jest zacieniony.

Dom pielgrzyma dysponuje kilkudziesięcioma miejscami noclegowymi w pokojach jedno-, dwu- i wieloosobowych z łazienkami. Przyjmowane są zarówno grupy pielgrzymkowe, jak i pielgrzymi indywidualni. Do ich dyspozycji jest kaplica, sala rekreacyjna, zacieniony taras na dachu oraz jadalnia, gdzie serwowane są śniadania i obiado-kolacje.

Po wojnie w 1948 roku siostry musiały ewakuować się na dwa lata i znalazły znacznie zniszczoną posesję. To doświadczenie pozostaje częścią historii domu i tego, jak przetrwał w sąsiedztwie.