Mission of Saint Sergius of Jerusalem, Budynek misji prawosławnej w Jerozolimie, Izrael

Misja Świętego Sergiusza, czyli Siergijewskoje Podworje, to dwupiętrowy kamienny budynek przy ulicy Heleni HaMalka 13, na rogu ulicy Monbaz w pobliżu ulicy Jaffa w Jerozolimie. Zaprojektował go jerozolimski architekt Georgij Frangia, a wzniesiono go w latach 1886–1890 dla Cesarskiego Prawosławnego Towarzystwa Palestyńskiego. Nad dachem wznosi się okrągła wieża narożna z krenelażem i masztem flagowym; parter ma wysokie łukowe okna z ciemnymi kratami, piętro łukowe okna z brązowymi okiennicami.

Cesarskie Prawosławne Towarzystwo Palestyńskie kupiło w maju 1886 roku działkę o powierzchni 4 252 m² w pobliżu Dzielnicy Rosyjskiej i w latach 1886–1890 wznieśli budynek według projektu jerozolimskiego architekta Georgy'ego Frangii pod kierunkiem Dmitrija Smyszliajewa. Został poświęcony 20 października 1889 roku przez archimandrytę Antonina (Kapustina); części drugiego piętra przy wieży środkowej ukończono do 1891 roku. Początkowo zwany „Nowym Dziedzińcem”, przyjął imię wielkiego księcia Sergiusza Aleksandrowicza po jego zamordowaniu w lutym 1905 roku.

Budynek nazwano początkowo Nowym Dziedzińcem, a po zamordowaniu wielkiego księcia Sergiusza Aleksandrowicza w 1905 r. otrzymał jego imię. Na parterze mieścił się sklep z ikonami, sklep z pamiątkami, sklep spożywczy i stołówka ludowa dla wszystkich rosyjskich budynków w Jerozolimie. Towarzystwo organizowało tam także „odczyty palestyńskie” z przeźroczami w stołówce lub na dziedzińcu, a na Wielkanoc wydawało posiłki rosyjskim prawosławnym pielgrzymom.

Budynek stoi przy ulicy Helene HaMalka 13, na rogu ulicy Monbaz, niedaleko ulicy Jaffa. Własność była długo sporna: państwo zapłaciło 4,5 mln dolarów na mocy umowy z 1964 r. z Moskwą, lecz tytuł budynku Sergei nigdy nie został uregulowany i Administrator Generalny zarządzał nim do wyroku z 2008 r., który przekazał go państwu.

Budynek nazywał się początkowo Nowy Dziedziniec; imię wielkiego księcia Sergiusza Aleksandrowicza otrzymał dopiero po jego zamordowaniu w lutym 1905 roku. Architektem był Georgy Frangia, jerozolimski członek Cesarskiego Prawosławnego Towarzystwa Palestyńskiego, a działkę o powierzchni 4252 m² kupiono w maju 1886 roku od poddanego osmańskiego Musy Tannusa.