Al-Sinnabra, Stanowisko archeologiczne przy Jeziorze Galilejskim, Izrael.

Al-Sinnabra to stanowisko archeologiczne na tellu Khirbet Kerak (Bet Yerah), w miejscu gdzie Morze Galilejskie uchodzi do Jordanu, około 6 km na południe od Tyberiady. Wzgórze wznosi się 15 m nad poziom morza i kryje hellenistyczne mury miejskie z bazaltu zwieńczone cegłą, na przemian prostokątne i okrągłe wieże z krętymi schodami oraz domy zwrócone ku jezioru, zachowane do wysokości parapetów.

Sennabris, jak miejsce nazywano w okresie hellenistycznym i rzymskim, było otoczone murami, a później gościło trzy legiony Wespazjana przed atakiem na Taricheę. W 450 roku zbudowano duży kościół, odnawiany do 529 roku. Za Umajjadów qasr służył jako zimowa rezydencja kalifów Mu'awiji I i Marwana I; w czasach krzyżowców leżał w ruinie.

Miejsce pokazuje warstwy osadnictwa, gdzie różne wspólnoty pozostawiły ślad poprzez budynki wykorzystywane i modyfikowane na przestrzeni wieków. Ruiny ujawniają wzorce życia codziennego i to, jak ludzie przystosowywali istniejące przestrzenie do swoich potrzeb.

Stanowisko leży na tellu Khirbet Kerak, około 6 km na południe od Tyberiady, gdzie Jezioro Galilejskie uchodzi do Jordanu, zaledwie 15 m nad poziomem morza. Wykopalisko jest odkryte i mało zacienione, więc przydadzą się ochrona przeciwsłoneczna i mocne buty. Zachowały się fragmenty murów hellenistycznych oraz domów zwróconych ku jezioru do wysokości parapetów.

Część kompleksu pałacowego przez dziesięciolecia brano za bizantyjską synagogę z powodu bazy kolumny z wyrytym siedmioramiennym świecznikiem. Ronny Reich zakwestionował tę tezę w 1993 r., Donald Whitcomb w 2002 r. zaproponował identyfikację jako qasr, a wykopaliska z 2010 r. to potwierdziły. Wzniesiony w VII w. przez Mu'awiję i Abd al-Malika kompleks uchodzi za najstarszy odkryty obiekt tego typu z czasów umajjadzkich.