Sea Mosque, Meczet osmański nad Jeziorem Galilejskim, Tyberiada, Izrael

Meczet Morski w Tyberiadzie to meczet zbudowany w 1702 roku nad brzegiem Jeziora Galilejskiego, wówczas jedyny w mieście. Stoi przy dawnej Bramie Rybackiej, a rybacy przywiązywali łodzie do sklepionej konstrukcji krzyżowców tuż na północ. Po powodzi w 1934 roku i utworzeniu promenady nie graniczy już z wodą.

Zbudowany w 1702 roku Meczet Morski był wówczas jedynym meczetem Tyberiady. W latach czterdziestych XVIII wieku Haji Yusuf, brat władcy Galilei Dahera al-Umara, odnowił i rozbudował go równolegle z budową meczetu az-Zidani. Po wojnie 1948 roku meczet opustoszał; w 1953 roku otwarto w nim muzeum zabytków greckich, rzymskich, bizantyjskich i arabskich, zamknięte w 1979 roku.

Nazwa Al-Bahr, „meczet morski”, pochodzi od położenia nad Jeziorem Galilejskim; używano też nazw Al-Raml, Al-Sha'abi i Al-Bahri. Służył głównie rybakom miasta, którzy przywiązywali łodzie do zalanego sklepienia krzyżowego tuż na północ od niego. Dziś budynek stoi pusty i nie jest używany do modlitwy.

Można łatwo dotrzeć do budynku, spacerowując wzdłuż nadmorskiego bulwaru Tyberiady, który prowadzi bezpośrednio do portu i brzegu wody. Dobrze rozwinięte ścieżki wzdłuż wybrzeża ułatwiają dostęp z różnych części miasta.

Meczet znany jest też jako Al-Raml, Al-Sha'abi i Al-Bahri — nazwy nawiązujące do jego związku z wodą. Miejscowi rybacy cumowali łodzie przy zalanej sklepieniu krzyżowym tuż na północ, obok Bramy Rybaków. Od powodzi w 1934 roku i uprzątnięcia gruzów w stronę jeziora promenada oddziela meczet od brzegu.