Dunbrody Abbey, Klasztor cysterski w hrabstwie Wexford, Irlandia.

Opactwo Dunbrody to zrujnowany klasztor cysterski w hrabstwie Wexford; jego kościół w kształcie krzyża ma 59 m długości i jest jednym z najdłuższych w Irlandii. Nawa jest oddzielona od naw bocznych arkadą o pięciu przęsłach; ściana północnej nawy bocznej zachowała się dzięki czterem dużym przyporom. Piętnastowieczna wieża została wzniesiona na nowych filarach obok starych łuków transeptu, a południowa arkada i ściana nawy bocznej zawaliły się podczas burzy w wigilię Bożego Narodzenia 1852 roku.

Ryszard de Clare, zwany Strongbow, poprosił swojego wuja Herve'a de Montmorency o założenie opactwa, a Montmorency ofiarował ziemię. Angielskie opactwo Buildwas odrzuciło dar po nieprzychylnym raporcie brata zakonnego, więc teren przeszedł na opactwo St Mary's w Dublinie, którego mnisi przybyli w 1182 roku. Dunbrody zostało rozwiązane w 1536 roku za Henryka VIII; ostatni opat, Alexander Devereux, został później biskupem Ferns.

Klasztor ma tradycyjny cysterski układ z nawą główną, nawami bocznymi i transeptami, które pokazują, jak średniowieczni mnisi organizowali swoje przestrzenie sakralne. Ten układ kształtował codzienny rytm życia religijnego wewnątrz tych murów.

Ruiny można eksplorować samodzielnie, chociaż centrum odwiedzających zapewnia informacje i wskazówki dla zainteresowanych. Teren jest stosunkowo łatwy do przejścia pieszo, z otwartymi ścieżkami między głównymi strukturami.

Teren zawiera duży labirynt wykonany z około 1.500 drzew cisu, jeden z zaledwie dwóch pełnowymiarowych labiryntów żywopłotowych w Irlandii. Ta nowoczesna cecha stanowi ostry kontrast do średniowiecznych ruin i przyciąga odwiedzających, którzy lubią znaleźć drogę poprzez kręte ścieżki.