Katedra Kościoła Chrystusowego w Waterford, Katedra anglikańska w Trójkącie Wikingów, Waterford, Irlandia

Christ Church Cathedral, formalnie katedra Świętej Trójcy, to georgiański budynek z 1774 roku autorstwa miejscowego architekta Johna Robertsa, ukończony dopiero około 1792 roku, z wieżą dodaną w 1783 roku. Stoi na miejscu kościoła z XI wieku i gotyckiej katedry z 1210 roku, obu zastąpionych; wewnątrz znajdują się pomniki Johna van Nosta Młodszego, w tym Susanny Mason (zmarłej w 1752 roku).

Kościół stał tu od XI wieku; w 1170 odbył się w nim ślub Richarda de Clare (Strongbowa) i Aoife Ní Diarmait. W 1210 zastąpiła go katedra gotycka, zburzona w 1773 roku. Rada miejska nakłoniła biskupa do odbudowy, a miejscowy architekt John Roberts przedstawił projekt w 1774 roku; iglica powstała w 1783 roku, a budowę ukończono najpóźniej w 1792 roku.

Katedra przypomina o średniowiecznych szatach liturgicznych znalezionych w 1773 roku podczas rozbiórki poprzedniej budowli; biskup Richard Chenevix przekazał je swojemu katolickiemu odpowiednikowi Peterowi Creaghowi. Dziś przechowywane są w Museum of Treasures w Waterford i w National Museum w Dublinie. Wnętrze zdobią pomniki Johna van Nosta Młodszego dla Susanny Mason (zmarłej w 1752) oraz dla Nicholasa i Johna Fitzgeraldów (1770).

Odwiedzający mogą wejść i eksplorować wnętrze z prostym dostępem do wszystkich głównych obszarów. Warto sprawdzić godziny otwarcia przed wizytą, ponieważ katedra może mieć zmienną dostępność w zależności od nabożeństw i pory roku.

John Roberts zaprojektował obie katedry Waterfordu, ale anglikańską ukończono dopiero w 1792 r., a iglicę wzniesiono w 1783 r. Podczas rozbiórki średniowiecznej katedry w 1773 r. znaleziono średniowieczne szaty liturgiczne, które biskup Richard Chenevix przekazał katolickiemu odpowiednikowi Peterowi Creaghowi; są dziś w Museum of Treasures w Waterford i National Museum w Dublinie.