Lubang Jeriji Saléh, Stanowisko prehistorycznej sztuki jaskiniowej w Kalimantanie Wschodnim, Indonezja.

Lubang Jeriji Saléh to wapienna jaskinia w krasowym regionie Sangkulirang-Mangkalihat we Wschodnim Kalimantanie w Indonezji, która zachowuje prehistoryczne malowidła na swoich ścianach. Miejsce rozciąga się przez kilka połączonych komór, gdzie ponad trzysta odcisków dłoni i około dwudziestu postaci zwierząt jest rozmieszczonych na powierzchniach skalnych.

Najstarsze malowidła w miejscu zostały stworzone około czterdziestu tysięcy lat temu, gdy ludzie zaczęli przedstawiać zwierzęta używając czerwonego pigmentu tlenkowego. Odciski dłoni, a później wzory geometryczne dodawano z czasem, dokumentując zmianę w ekspresji artystycznej na przestrzeni tysiącleci.

Czerwono-pomarańczowe odciski dłoni powstawały przez dmuchanie pigmentu wokół dłoni przyciśniętej do wapienia, co zostawiało negatywny obrys. Inwentarz Luc-Henriego Fage'a z 2003 r. wykazał 328 negatywnych dłoni i 43 przedstawienia, głównie antropomorfy, ssaki i zoomorfy, oraz kilka znaków. Późniejsza faza dodała szablony w kolorze morwy, postacie ludzkie, łodzie i wzory geometryczne.

Dotarcie do miejsca wymaga przejścia przez gęsty las deszczowy i wspinania się po stromych zboczach, więc konieczne są solidne obuwie i dużo wody. Lokalny przewodnik zna trasę i może wyjaśnić malowidła, co czyni wizytę bezpieczniejszą i bardziej pouczającą.

Byk banteng należy do tria okrągłych bydląt namalowanych czerwono-pomarańczową ochrą, o szerokości ponad 1,5 metra. Datowanie serią uranu skorupy wapiennej, która powstała na farbie, określiło jego wiek na około 40 000 lat. Później odkryty panel teriantropa w Leang Bulu' Sipong 4 na Sulawesi datowano na około 44 000 lat, więc byk nie jest już najstarszym znanym dziełem figuratywnym.