Velence and Dinnyés Nature Conservation Area, Południowa część obszaru chronionego zarejestrowanego jako Dinnyés i Velence na liście terenów podmokłych o znaczeniu międzynarodowym.
Obszar Ochrony Przyrody Velence i Dinnyés to chronione tereny nawodzone w Powiecie Fejér, Węgrzech, obejmujące dwa jeziora i tereny bagniste. Krajobraz składa się z płytkich jezior, trzcinisk, otwartych wód i łąk, które stanowią siedlisko dla owadów, ryb, płazów i licznych gatunków roślin.
Bagno zostało objęte ochroną w 1966 roku, a później teren wszedł na listę Ramsar jako część obszaru wodno-błotnego Dinnyés i Velence. Przed budową drogi głównej, drogi 6213 i linii kolejowej Budapest–Murakeresztúr ten podmokły obszar był połączony z jeziorem Velence; dziś oba łączy tylko kanał Dinnyés–Kajtori. W 1979 roku zaczęto badać grzyby tego terenu i znaleziono kilka gatunków nowych dla Węgier, w tym grzybnię wężową trzcinową.
Obszar odzwierciedla tradycyjne sposoby życia, z lokalnymi mieszkańcami zbierającymi trzcinę i pasącymi zwierzęta na łąkach. Te praktyki pozostają częścią tożsamości regionu i łączą przyrodę z codziennymi działaniami społeczności.
Teren ograniczają: od zachodu droga główna nr 62, od wschodu droga nr 6213, a od południa linia kolejowa Székesfehérvár–Pusztaszabolcs. Jego zachodnia połowa należy głównie do Székesfehérváru, a pozostałą część dzielą Seregélyes, Gárdony (Dinnyés) i Pákozd. Przez obszar prowadzi ścieżka dydaktyczna Madárdal.
Na terenie rosną licznie chronione storczyki: storczyk o zapachu pluskwy, storczyk cielisty, storczyk błazeński i vitézvirág. Chronioną rybą jest piskorz. W 1979 r. badania grzybów tego obszaru ujawniły kilka gatunków nieznanych wcześniej na Węgrzech, w tym grzybówkę trzcinową.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 670 współtwórców z całego świata.