Pákozdi-ingókövek természetvédelmi terület, Rezerwat przyrody głazów granitowych w Pákozdu, Węgry

Pákozdi-ingókövek to chroniony obszar w Górach Velence zawierający bloki granitu ukształtowane przez erozję w gładkie, zaokrąglone formacje na 44 hektarach. Tereny obejmują wiele ścieżek rowerowych i ścieżkę przyrodniczą geologiczną założoną w 1994 roku, która łączy główne formacje skalne.

Obszar o powierzchni 44 hektarów jest chroniony od 1951 roku i zarządzany przez dyrekcję Parku Narodowego Dunaj-Ipoly. Jego bloki granitowe, odsłonięte przez erozję gór Velence, ukształtowały się, gdy woda i wiatr usunęły gruz i zwietrzały materiał ze szczelin między nimi. Przed 1991 rokiem teren służył jako poligon stacjonującej na Węgrzech armii radzieckiej.

Zaokrąglone przez erozję bloki nazywano w miejscowej mowie gyapjúzsákok, „workami wełny”. Wśród nazwanych formacji są Gomba-kő (Kamień Grzyb) i Kis-Cipó (Mały Bochenek) na wschodnim zboczu Sár-hegy (226 m) oraz Pogány-kő, Oroszlán-szikla, Kocka-kő i Pandúr-kő wokół szczytu Pogány-kő (241 m). Samotna formacja poza rezerwatem, koło Sukoró, nosi nazwę Gyapjaszsák.

Do formacji dochodzi się z Pákozdu kilkoma szlakami turystycznymi, którymi można też jechać rowerem; utworzona w 1994 r. ścieżka geologiczna Gránit łączy główne skały. Teren leży na wysokości 200–250 m n.p.m. na zboczach Sár-hegy i Pogány-kő, a podłoże jest nierówne i skaliste.

Szczyt Pogány-kő (Kamień Pogański, 241 m) wieńczą bloki z graffiti w cyrylicy, pozostawionymi gdy teren służył jako poligon stacjonującej na Węgrzech armii radzieckiej przed 1991 rokiem. Wśród granitowych bloków napisy łatwo przeoczyć.