Tymczasowy płot graniczny na granicy węgiersko-serbskiej, Bariera graniczna na granicy węgiersko-serbskiej

Ta instalacja to obiekt graniczny wzdłuż południowej granicy Węgier z Serbią i składa się z stalowego ogrodzenia z drutem kolczastym rozciągającego się na około 175 kilometrów długości. Struktura łączy kilka odcinków o różnej konstrukcji i obejmuje zarówno gęstą siatkę drucianą, jak i wyższe elementy z betonowymi kotwicami.

Budowa rozpoczęła się w 2015 roku jako odpowiedź na zwiększony ruch ludzi przez szlak bałkański do Unii Europejskiej. Dalsze prace rozbudowy nastąpiły w kolejnych latach i rozszerzyły instalację o dodatkowe odcinki w innych częściach granicy.

Oficjalna węgierska nazwa to „határőrizeti célú ideiglenes kerítés” (tymczasowe ogrodzenie do celów kontroli granicznej). Tablice wzdłuż bariery, takie jak ta z napisem „ÁLLAMHATÁR”, „STATE BORDER”, „STAATSGRENZE”, informują migrantów o legalnych przejściach granicznych i o tym, że nielegalne przekroczenie granicy jest przestępstwem. Barierę zbudowały Węgierskie Siły Zbrojne, a materiały podstawowe przygotowali więźniowie.

Bariera jest zamkniętym obiektem wojskowym; nie można jej zwiedzać ani przejść wzdłuż niej. Biegnie przez płaski teren rolniczy i jest widoczna tylko z dróg publicznych oraz od strony serbskiej koło Horgoš i z Röszke po stronie węgierskiej. Legalne przekroczenia odbywają się na oficjalnych punktach kontrolnych, takich jak Röszke–Horgoš, a nie wzdłuż płotu.

Konstrukcja łączy technologie z wojskowych systemów granicznych ze standardowym komercyjnym materiałem ogrodzeniowym i tworzy w ten sposób mieszankę różnych standardów bezpieczeństwa. W niektórych miejscach struktura prowadzi przez obszary rolnicze i oddziela pola oraz tereny wypasowe.