Vasalóház, Budynek secesyjny w Szegedzie, Węgry.

Vasalóház to secesyjny budynek wzniesiony w latach 1912–1913 według projektu Lipóta Baumhorna, którego nazwa pochodzi od nietypowego kształtu przypominającego żelazko. Główne wejście otwiera się od Takaréktár utca, drugie od Horváth Mihály utca. Na parterze urządzono dziesięć sklepów z magazynami i mieszkanie dozorcy, na antresoli 17 biur, a na piętrze mieszkania trzy- i pięciopokojowe.

Architekt Lipót Baumhorn zaprojektował ten budynek w 1913 roku w okresie, gdy Węgry rozwijały własną tożsamość architektoniczną. Styl secesyjny miał się różnić od austriackich tradycji i podkreślać węgierski charakter.

Nazwa Vasalóház oznacza „dom żelazka” i odnosi się do kształtu budynku, a nie do pralni. To właśnie ten kształt żelazka przyniósł mu przydomek. Główne wejście wychodzi na Takaréktár utca, a drugie na Horváth Mihály utca.

Vasalóház ma dwa wejścia: główne od strony Takaréktár utca i drugie od Horváth Mihály utca. Na parterze mieści się dziesięć sklepów z magazynami i mieszkanie dozorcy, na antresoli 17 biur, a na piętrze mieszkania od trzech do pięciu pokoi. Z chodnika zarys w kształcie żelazka odcina się na tle nieba.

W przeciwieństwie do współczesnych wiedeńskich budynków secesyjnych, Baumhorn świadomie integrował węgierskie motywy dekoracyjne i lokalne elementy projektowe. To świadome odejście od austriackiej estetyki czyni dom wczesnym przykładem kulturalnej niezależności w węgierskiej architekturze.