Round church in Balatonfüred, Budynek kościoła katolickiego w Balatonfüred, Węgry.

Kościół Okrągły w Balatonfüred to rzymskokatolicka kaplica w stylu neoklasycystycznym, zbudowana na planie krzyża greckiego i wzorowana na rzymskim Panteonie. Na kopule znajduje się latarnia zwieńczona krzyżem umieszczonym w 1844 roku. Wnętrze zdobi obraz ołtarza głównego przedstawiający Jezusa i Samarytankę przy studni Jakuba, pod palmą.

Kuracjusze pijący wodę mineralną „Savanyóvíz” od lat 50. XIX wieku prosili o kaplicę w dzielnicy uzdrowiskowej; budowę świątyni na planie krzyża greckiego rozpoczęto w 1841 roku według planów architekta z Győr, Antala Frumanna, wzorowanych na rzymskim Panteonie. Kamień węgielny położono 21 września 1841 roku; zabrakło pieniędzy i opactwo benedyktynów w Tihany pożyczyło w 1845 roku środki od hrabiego Róberta Zichyego. Krzyż umieszczono na latarni 4 grudnia 1844 roku, a opat Béla Bresztyenszky poświęcił kościół 21 czerwca 1846 roku w obecności Ferenca Deáka.

Obraz ołtarza głównego przedstawia Jezusa i Samarytankę przy studni Jakuba, namalowany przez Austriaczkę Henriette Kärling z dworu palatyna; modelką kobiety była Eleonóra Szentgyörgyi Horváth. Scena studni nawiązuje do źródła kwaśnej wody. Oryginał stworzył Annibale Carracci w XVII wieku. Czterech ewangelistów na kopule namalował Ferenc Pucher starszy z Veszprém.

Kaplica stoi w dawnej dzielnicy kąpielowej Fürdőtelep, przy skrzyżowaniu dróg prowadzących do mola i do szpitala kardiologicznego Szívkórház. Budowla ma plan krzyża greckiego z kopułą i latarnią; zwróć uwagę na krzyż umieszczony na latarni 4 grudnia 1844 roku przez dworskiego cieślę Vencela Hayeka. Przy wejściu wiszą dwie brązowe płaskorzeźby upamiętniające uchodźców, którzy w 1919 roku znaleźli schronienie w Balatonfüred przed terrorem komunistycznym; płaskorzeźbę „Mit féltek, kicsinyhitűek” odsłonięto w 1928 roku, usunięto pod koniec lat czterdziestych, przechowywano na plebanii i przywrócono na miejsce na początku lat dziewięćdziesiątych.

Obraz ołtarza głównego przedstawia Jezusa i Samarytankę przy studni Jakuba; według zapisków rodzinnych modelką dla kobiety była Eleonóra Szentgyörgyi Horváth. Scena przy studni nawiązuje do źródła kwaśnej wody i jego sławy leczniczej. Oryginał namalował Annibale Carracci w XVII wieku; tutejsza kopia wyszła spod pędzla austriackiej malarki Henriette Kärling, przebywającej na dworze palatyna.