Lutheran church, Kościół luterański w Siófoku, Węgry

Kościół luterański w Siófoku jest drewnianą strukturą z mocnymi łukami tworzącymi kształt przypominający arkę z rozciągniętymi skrzydłami. Antropomorficzny projekt budynku tworzy niezwykły sylwet architektoniczny.

Nabożeństwa luterańskie w Siófoku są poświadczone od 1934 r., gdy zbór organizowano jeszcze z Enying. W 1943 r. pastor Dénes Buthy przeniósł się do Siófoku, a misja przyjęła nazwę miasta; kościoła według projektu Gyuli Sándy'ego nigdy nie zbudowano z powodu wojny. Pod kierunkiem wikariusza Mártona Józsy plany Imre Makovecza ukończono w 1986 r., a budowa trwała do 1990 r., z drewnem przysłanym przez fińskie miasto partnerskie Oulu.

Cztery wejścia zwrócone są ku stronom świata; brama północna nosi nazwę Suomi na cześć fińskiej wspólnoty z Oulu, a zachodnia to brama niemiecka dla wspólnoty niemieckiej. Nad głównym portalem skrzydła aniołów strzegą wchodzących, a ze szczytu dachu wyrasta drzewo życia z krzyżem. Odbywają się tu koncerty, głównie latem.

Kościół stoi w parku Oulu w centrum miasta, obok dworca kolejowego. Jego cztery wejścia zwrócone są w cztery strony świata; północna brama to brama Suomi, nazwana na cześć fińskiej wspólnoty z Oulu, a zachodnia to brama niemiecka. Koncerty odbywają się tu głównie latem, a pierwszy koncert organów z 2004 roku, zbudowanych przez budapeszteński warsztat Aquincum, transmitowało na żywo Magyar Rádió.

Jedna z siedmiu wież węgierskiego pawilonu na wystawie światowej w Sewilli w 1992 roku odwzorowywała wieżę tego kościoła. Drewno na budowę przysłano w dużej części z Oulu, fińskiego miasta partnerskiego Siófoku, a park wokół kościoła nazwano parkiem Oulu w podziękowaniu.