Viaduct of Veszprém, Most łukowy w Veszprém, Węgry

Wiadukt w Veszprémie to żelbetowy most łukowy o trzech przęsłach: głównym łuku rozpiętości 46 metrów i dwóch mniejszych łukach po 26,6 metra, dźwigających dwupasmową jezdnię między wzgórzami Jeruzsálemhegy i Temetőhegy. Jego całkowita długość wynosi 185 metrów, a największa wysokość 37 metrów. Na połączeniu łuku głównego ze środkowym małym łukiem urządzono taras widokowy, z którego schody prowadzą w dół do doliny Séd.

Zbudowany w latach 1936–1937 według projektu Róberta Folly'ego wiadukt był częścią drogi głównej nr 8 między Székesfehérvárem a Rábafüzes. W 1938 roku nadano mu imię króla Stefana I w 900. rocznicę jego śmierci. Po 1949 roku figurował jako most doliny Veszprém, a w 1951 jako most doliny Mátyása Rákosiego; w 1988 roku odzyskał pierwotną nazwę.

Struktura nosi imię św. Stefana, pierwszego króla Węgier, pokazując, jak infrastruktura publiczna wiąże się z dumą narodową. Dla mieszkańców pozostaje codziennym punktem orientacyjnym, który łączy miasto i wyznacza granice dzielnic.

Wiadukt stanowi część głównej drogi 8 i obsługuje codzielny ruch pojazdów łączący różne części miasta. Piesi mogą go oglądać z różnych perspektyw, szczególnie ze ścieżek w dolinie poniżej lub spod Dzielnicy Zamkowej powyżej.

Ludowa nazwa Viadukt odnosiła się wcześniej do innej budowli: rozebranego w 1972 roku mostu kolejowego nad dzisiejszą Budapest út. Nazwa Nagyhíd także pochodzi skądinąd i pierwotnie oznaczała betonowy most drogowy na Jókai utca. Oficjalne nazwy mostu zmieniały się wielokrotnie, od Szent István Völgyhíd w 1938 do Rákosi Mátyás Völgyhíd w 1951.