Szolnok Castle, Twierdza wojskowa w Szolnok, Węgry.

Zamek Szolnok znajduje się w miejscu, gdzie Tisza i Zagyva się spotykają, wykazując pozostałości murów z kamienia i struktur obronnych. Jego układ odzwierciedla typowy projekt średniowiecznej węgierskiej twierdzy zbudowanej do ochrony ważnego przejścia rzecznego.

Od czasów dynastii Árpádów stał tu fort ziemny. W latach 1550–1551 Ferdynand I kazał przebudować go na fort palisadowy z nowym murem miejskim, częściowo według planów Istvána Dobó, pod dowództwem Lőrinca Nyáryego. 2 września 1552 roku Ahmed Ali obległ go z 40 000 ludzi; w nocy 4 września najemnicy zdezerterowali, a Nyáry został pojmany. Osmanowie zajmowali go do 1685 roku, po czym został rozebrany.

Okupacja osmańska w latach 1552–1685 pozostawiła niewiele widocznych śladów: podstawę minaretu przekształcono w ozdobną fontannę, a jedyny turecki kodeks powstały na Węgrzech skopiowano w Szolnoku; opisuje on kampanie Sulejmana. Ceramikę i narzędzia z czasów tureckich można oglądać w Muzeum Damjanicha Jánosa.

Nie zachowały się żadne stojące ruiny: zamek rozebrano, a jego kamienie wykorzystano w Szolnoku. Widocznym śladem jest odnoga Zagyvy wykopana w 1552 r., tam gdzie wpada do Cisy. Zasypane pierwotne koryto przetrwało jako małe jezioro przed szpitalem MÁV, zwane resztką dawnej fosy.

Załoga w 1552 roku liczyła 1400 ludzi, głównie Hiszpanów, Niemców i Czechów, z niewielu Węgrami. Węgierscy flisacy zdezerterowali pierwsi, przepływając wpław Cisę w nocy 3 września; najemnicy odeszli następnej nocy, a brama rano stała otwarta. Lőrinc Nyáry i pięćdziesięciu ludzi dostało się do niewoli.