Jankovich Cave, Prehistoryczna jaskinia wapienna w Bajót, Węgry

Jaskinia Jankovicha to licząca 36 metrów długości jaskinia krasowa koło Bajótu, otwierająca się północnym portalem o wysokości około 10 metrów i szerokości 7 metrów. Za nim znajduje się Wielka Sala, wysoka na około 15 metrów, której strop ma okrągły otwór o średnicy 6 metrów. Ściany ukazują ukośne ławy wapienia i liczne kotły; tylna część opada o około połowę i zwęża się w sklepienie z bocznym korytarzem do Komory Kopułowej.

Wykopaliska prowadzone przez Jenő Hillebranda w latach 1913–1918 oraz w 1925 r. usunęły większość osadów jaskini, grubych na 6 m. Znaleziska dały nazwę jankowicienowi, lokalnej zadunajskiej odmianie szeletienu; 104 przedmioty mają jego typowe cechy. Kampania z 1956 r. próbowała odtworzyć pierwotną stratygrafię.

Jaskinia nosi imię Béli Jankovicha (1865–1939), węgierskiego ministra wyznań i oświaty, który sfinansował pierwsze kampanie wykopaliskowe. Dała też nazwę jankowicienowi, lokalnej zadunajskiej odmianie szeletynu, wyodrębnionej na podstawie 104 charakterystycznych wyrobów kamiennych z bocznego korytarza i sali kopułowej.

Jaskinia jest dostępna przez cały rok w Górach Gerecse bez opłat wstępu. Oznaczone szlaki turystyczne łączą ją z innymi celami w regionie górskim, czyniąc ją naturalnym punktem zatrzymania na dłuższych spacerach.

Tylny korytarz boczny i kopulasta sala Kuppel-Raum dostarczyły większości materiału paleolitycznego, w tym 104 zabytków zaliczonych do jankowicienu. Należą do nich dwanaście kościanych ostrzy o masywnej lub rozdzielonej podstawie, kość słoniowa w formie pręta oraz amulet z kości słoniowej z rytymi ornamentami, przechowywane w Muzeum Narodowym Węgier w Budapeszcie.