Pisznice Cave, Chroniona jaskinia wapienna w Lábatlan, Węgry

Jaskinia Pisznice to system jaskiń wapiennych w regionie Gerecse rozciągający się około 560 metrów horyzontalnie przez skały. Wnętrze ma przestronne przejścia w górnych sekcjach i coraz węższe tunele poniżej, połączone małymi kanałami wijącymi się przez formację.

Elek Fényes opublikował pierwszy drukowany opis w 1848 roku. W 1922 i 1924 roku Ottokár Kadić i Gyula Vigh zbadali jaskinię, zmierzyli ją i udostępnili niektóre partie. Rocznik z Esztergomu z 1926 roku opisał ich prace, a artykuł w Barlangvilág z 1926 roku nadał jaskini nazwę Pisznice-barlang. Z jaskini wydobywano guano, a w latach 50. XX wieku naliczono w niej kilka tysięcy nietoperzy.

Nazwa Pisznice pochodzi od słowiańskiego Pisnice lub Pěsnica, spokrewnionego z czeskim Písnice i słoweńskim Pesnica. Jaskinia była też zapisywana jako Bőregér-lyuk, Nagy-pisznicei-barlang i Priesnitz-barlang. Jej korytarze są stałym zimowiskiem i okazjonalnym letnim schronieniem wielu gatunków nietoperzy, w tym rzadkich i ściśle chronionych.

Wizyta wymaga pozwolenia od Dyrekcji Parku Narodowego Duna-Ipoly i nie jest możliwa od października do kwietnia. To ograniczenie chroni jaskinię w zimowych miesiącach, gdy nietoperze ją zasiedlają do hibernacji.

Ściany jaskini pokazują cztery odrębne warstwy geologiczne z różnych okresów i zawierają szczątki zwierząt sprzed tysiącleci. To naturalne archiwum pomaga naukowcom zrozumieć, jakie zwierzęta mieszkały w regionie i jakie były warunki klimatyczne w starożytnych czasach.