Istállós-kő, Szczyt górski w komitacie Heves, Węgry

Istállós-kő to góra na południowo-zachodnim skraju płaskowyżu Bükk w komitacie Heves na Węgrzech, wznosząca się na 958,1 metra. Jest trzecim najwyższym punktem regionu Bükk i siódmym szczytem Węgier, po wierzchołkach Mátry i Szilvási-kő. Kilkusetmetrowa ścieżka z poręczą prowadzi ze Szilvásváradu do jaskini Istállós-kő w zboczu góry.

Jaskinię w górze po raz pierwszy badał Pál Roskó w 1911 r., a jej znaleziska liczą 30 000–40 000 lat. Ottokár Kadić prowadził wykopaliska w 1929 r., a Mária Mottl w 1938 r.; od 1947 r. planowymi pracami kierował László Vértes i wyróżnił trzy warstwy kulturowe. Jaskinię objęto ochroną w 1944 r., a wzmocnioną ochroną w 1982 r.; od 2000 r. nowe wykopaliska prowadził Árpád Ringer.

Jaskinia w górze, po raz pierwszy zbadana przez Pála Roskó w 1911 roku, dostarczyła paleolityczne palenisko oraz narzędzia kamienne i kościane przechowywane w Muzeum Narodowym Węgier. Archeolodzy wyróżnili trzy warstwy kulturowe wśród znalezisk liczących 30–40 tys. lat; jaskinia jest chroniona od 1944 roku.

Oznakowane ścieżki prowadzą na szczyt z różnych punktów wyjścia, przy czym główna trasa rozpoczyna się w pobliżu parkingu w Parku Narodowym Bükk. Odwiedzający powinni być przygotowani na zmienną pogodę i odsłonięte warunki, ponieważ wysokość i odsłonięty teren wpływają na warunki podczas wspinaczki.

Jaskinia w zboczu góry, po raz pierwszy zbadana przez Pála Roskó w 1911 roku, dostarczyła znalezisk sprzed 30 000–40 000 lat, w tym paleolitycznego paleniska przechowywanego w Muzeum Narodowym Węgier. Jej lodowcowa fauna licząca 66 gatunków jest najbogatsza spośród stanowisk oryniackich w Europie; na podstawie mikrofauny opisano 3 nowe gatunki ssaków i 20 nowych gatunków ptaków.