Bél-kő, Chroniony szczyt w komitacie Heves, Węgry

Bélkő-hegy to wapienne wzgórze w regionie Bükk, którego białe skały z środkowego i późnego triasu tworzą pierwsze ogniwo łańcucha skalnego otaczającego płaskowyż. Eksploatacja kamieniołomu usunęła pierwotny płaski szczyt, pozostawiając 150-metrową i 700-metrową szerokości ścianę skalną oraz sztuczną grań na końcu ścieżki Bélkő Tanösvény.

W latach 1963-2000 prace wydobywcze wapienia trwale zmieniły kształt góry poprzez wielkoskalową eksploatację. Okres ten pozostawił widoczne ślady w krajobrazie, które odwiedzający mogą obserwować dzisiaj.

Nazwa pochodzi od mieszkającego tu klanu Bél, a poprawna forma to Bélkő-hegy, nie Bél-kő: węgierskie mapy i oficjalne opisy używają tej nazwy własnej bez łącznika. Wzgórze otwiera ciąg skał otaczających płaskowyż Bükk, a od 2003 roku ścieżka dydaktyczna Bélkő Tanösvény prowadzi turystów na jej sztucznie uformowany południowo-zachodni grzbiet.

Otwarty w 2003 roku szlak Bélkő Tanösvény kończy się na sztucznym skalnym cyplu na krawędzi dawnego kamieniołomu, ponieważ pierwotny szczyt został wybrany. Stąd widać wzgórza Bélapátfalva, grzbiety w stronę Szarvaskő i opuszczony górny kamieniołom; przy dobrej pogodzie jezioro Tisza i Tatry. Ścieżka jest oznakowana, ale podłoże nierówne, więc potrzebne są buty trekkingowe.

Obszar chroni ściśle chronione gatunki roślin, w tym goździki skaliste i goździki wczesne, które występują w bardzo niewielu miejscach na Węgrzech. Te botaniczne rarytety czynią to miejsce szczególnie wartościowym dla obserwatorów przyrody i nadają mu szczególne znaczenie dla ochrony przyrody.