Angyal-forrási Cave, Chroniona jaskinia w Tata, Węgry.

Jaskinia Angyal-forrási to chroniona jaskinia w Tacie zbudowana z konglomeratu i piaskowca zamiast typowych skał krasowych. Ściany pokryte są osadami kalcytu pozostawionymi przez bogatą w minerały wodę.

Jaskinia została po raz pierwszy udokumentowana w 1976 roku jako Tatai tavasbarlang i pojawiła się jako Angyal-forrási-barlang w 1980 roku. W 1976 roku uznano ją za jaskinię o znaczeniu krajowym, a w 1982 roku za jaskinię ściśle chronioną. Z dna jaskini wydobyto znaleziska archeologiczne, w tym numulit w żwirze.

Nazwa jaskini pochodzi od Angyal-forrás (źródła Anioła), którego lej otwiera się w Angolkert w Tata, w dzielnicy Tóváros, w Parku Narodowym Duna–Ipoly. Literatura węgierska nazywa ją Angyalforrás-barlang (Bertalan 1976), Tatai-tavasbarlang, Pokol-forrás, Angyal-forrás barlangja (Eszterhás 1992) i Angyal-forrás Cave (1989); forma Angyal-forrási-barlang pojawiła się w 1980 roku.

Dostęp do jaskini wymaga specjalnego pozwolenia Dyrekcji Parku Narodowego Duna-Ipoly jako środka ochrony. Odwiedzający powinni uzyskać autoryzację z wyprzedzeniem i przestrzegać wszystkich przepisów obowiązujących na terenie.

Warstwy dna kryją drobne kamyki wypolerowane na lustro, głównie kwarc, w tym przezroczysty kryształ górski, karneol, jaspis i chalcedon. Warstwa piaszczysta jest tak bogata w magnetyt, że metr sześcienny wypełnienia zawiera około 10 kilogramów rudy żelaza magnetycznego, jak podał György Vajna w 1977 roku.