Wyspa Małgorzaty, Wyspa rzeczna w Budapeszcie, Węgry

Wyspa Małgorzaty to wyspa rzeczna na Dunaju o długości 2,5 kilometra i szerokości 500 metrów, rozciągająca się między mostem Małgorzaty na południu a mostem Árpáda na północy. Jej obecny kształt powstał pod koniec XIX wieku przez połączenie trzech oddzielnych wysp: Festő, Fürdő i Nyulak. Wyspa jest w większości pokryta parkami krajobrazowymi, a wśród drzew znajdują się średniowieczne ruiny, wieża ciśnień i obiekty sportowe.

Wyspa nazywała się Insula leporum (Wyspa Królików) przed XIV wiekiem, a następnie została przemianowana na cześć św. Małgorzaty (1242–1270), córki Béli IV, która mieszkała w tutejszym klasztorze dominikańskim. W XII wieku osiedlili się na niej joannici, a do XVI wieku wyspą rządziły klasztory, kościoły i krużganki, aż wojny tureckie zniszczyły zabudowania.

Nazwa wyspy upamiętnia św. Małgorzatę (1242–1270), córkę Béli IV, która mieszkała w tutejszym klasztorze dominikańskim. Trzynastowieczne nazwy Nyulak's Island i Nagyboldogasszony-Island zachowały się w zapisach, a turecka nazwa Kızadası (Wyspa Dziewcząt) prawdopodobnie odnosi się do uciekających zakonnic. Zwiedzający mogą zobaczyć ruiny dominikańskiego kościoła i klasztoru.

Samochody są zakazane na wyspie, więc większość odwiedzających przybywa pieszo, na rowerze lub korzystając z transportu publicznego przez mosty. Dostępny jest wynajem rowerów, a płaskie ścieżki ułatwiają eksplorację różnych obszarów w swoim własnym tempie.

Wyspa nie zawsze nazywała się Wyspą Małgorzaty: przed XIV wiekiem była znana jako Insula leporum, Wyspa Królików. Archeolog Ottó Trogmayer zasugerował, że łacińska nazwa może być błędem kopiowania i oznaczać Insula leprorum, Wyspę Trędowatych, co pasowałoby do zbudowanych tu szpitali i odosobnienia tego miejsca. Na północnym cyplu leżała niegdyś Fürdő-sziget, nazwana od pięćdziesięciu do sześćdziesięciu gorących źródeł i zbagrowana w 1873 roku.