Shoreti monastery, Średniowieczny klasztor w Samtskhe-Javakheti, Gruzja.

Klasztor Shoreti to średniowieczny kompleks w górach Samtskhe-Javakheti, składający się z bazyliki o dwóch nawach, dzwonnicy, skryptorium, fortecy, kaplicy i cel wyciętych w skale. Budowle rozmieszczone są na różnych poziomach, podążając za naturalnym ukształtowaniem terenu.

Główne struktury powstały między 6. a 15. wiekiem w różnych fazach, zaś duże prace restauracyjne ukończono w 2018 roku. Ta całościowa stabilizacja zapewniła przetrwanie budynków dla przyszłych pokoleń.

Pierwotna nazwa monasteru, Shorota, pojawia się w notach marginesowych Ewangelii z Wani (XIII–XIV w.) oraz w osmańskim dokumencie podatkowym z 1595 r. Książę Wachuszti w 1745 r. błędnie nazwał go Szorapani, a francuski uczony Marie-Félicité Brosset, który odwiedził go zimą 1849 r., zapisał nazwę „Choloth”. Nazwę Shoreti spopularyzował historyk Ekvtime Taqaishvili, który badał na wpół zrujnowany zespół w 1902 r.

Klasztor znajduje się około 6 kilometrów na północny-wschód od wsi Ota i jest dostępny szlakiem przez skalistą wąwoź Aspindzis-Khevi. Trasa wymaga odpowiedniego sprzętu i czasu na marsz, zatem zabierz wystarczającą ilość wody i prowiantu.

Pierwotna nazwa klasztoru brzmiała Shorota; występuje w notach marginesowych Ewangelii z Wani (XIII–XIV w.) oraz w osmańskim dokumencie podatkowym z 1595 r. Książę Wachuszti w 1745 r. błędnie nazwał opuszczone miejsce Szorapani, a przewodnik Brosseta podał w 1849 r. nazwę alternatywną Taïdj. Formę Shoreti spopularyzował historyk Ekwtime Takaiszwili, który badał na wpół zrujnowany zespół w 1902 r.