Monastère Saint-Benoît de Brignoles, Klasztor benedyktyński w Brignoles, Francja

Monastère Saint-Benoît de Brignoles zajmuje zespół kamiennych budynków w kształcie litery L, wpisany do rejestru zabytków 21 grudnia 1984 r. Jasna, nieregularna fasada z małymi prostokątnymi otworami nakryta jest niskim dachem z terakotowych dachówek z krótkim kominem; po prawej wyższa kamienna część z oknem o zamkniętych drewnianych okiennicach wznosi się ponad linię dachu, obok niższej zaokrąglonej konstrukcji przypominającej apsydę. Kościół o romańskim rodowodzie odzyskał średniowieczne wezwanie św. Krzysztofa.

Rodzina z Rians wznieść kazała kościół romański na początku XI wieku i podarowała go w 1025 roku opactwu Saint-Victor w Marsylii. Templariusze nabyli go w XII wieku i powiększyli posiadłość, która przyjęła nazwę Saint-Christophe dla pielgrzymów na Via Aurelia. W 1312 roku przeszła ona do joannitów, a w 2020 roku osiedliła się tu anglojęzyczna wspólnota benedyktyńska.

Mnisi odprawiają oficja według rytu trydenckiego, a w Wielkim Tygodniu używają mszału rzymskiego z 1953 roku. Kościół odzyskał średniowieczne wezwanie św. Krzysztofa, natomiast wspólnota jest poświęcona św. Benedyktowi z Nursji. Klasztor przechowuje relikwie, m.in. błogosławionego Notkera Jąkającego się i św. Lamberta z Maastricht.

Klasztor leży w gminie Brignoles, około 46 km od Tulonu; wspólnota przyjmuje stały napływ odwiedzających rozeznających powołanie i ma dla nich za mało miejsc noclegowych. Skrzydła budynków ustawione pod kątem są wpisane jako monument historique od rozporządzenia z 21 grudnia 1984 r. Trwają prace renowacyjne przy zabytkowych budynkach.

Klasztor przechowuje relikwie błogosławionego Notkera Jąkały i świętego Lamberta z Maastricht. Jego przeor, Australijczyk Dom Alcuin Reid, został w kwietniu 2022 roku potajemnie wyświęcony na kapłana poza Francją, wskutek czego biskup Dominique Rey zawiesił go, a 10 czerwca 2022 roku rozwiązał publiczne stowarzyszenie wiernych.