Rocher Corneille, Komin wulkaniczny w Le Puy-en-Velay, Francja.

Rocher Corneille to bazaltowa szyja wulkaniczna o wysokości 132 metrów, sięgająca 741 metrów n.p.m. w centrum Le Puy-en-Velay. Jego szorstkie, szarobrązowe zbocza przecinają głębokie pionowe szczeliny i blokowe półki, a u podstawy rosną zarośla. Na wąskim, nierównym szczycie stoi 16-metrowy żeliwny posąg Notre-Dame de France na 6,70-metrowym cokole z arkozy z Blavozy.

Skałę eksploatowano jako kamieniołom od czasów rzymskich do 1840 roku, a te wyrobiska ukształtowały twarze, które w niej widziano: Henryka IV, Gargantui lub koronczarki, zależnie od epoki. Jej wulkaniczne pochodzenie zrozumiano dopiero po zbadaniu erupcji Surtsey na Islandii w 1963 roku. Posąg Notre-Dame de France odlano z armat zdobytych podczas oblężenia Sewastopola, według projektu Jean-Marie Bonnassieux.

W zależności od epoki zarys skały odczytywano jako twarz Henryka IV, Gargantui lub koronczarki. Eksploatacja jako kamieniołomu, od czasów rzymskich do 1840 roku, ukształtowała te sylwetki. Posąg na szczycie, Notre-Dame de France, zaprojektował Jean-Marie Bonnassieux, a odlano go z armat zdobytych w Sewastopolu.

Wizyta wymaga wspinania się wąską klatką schodową spiralną wewnątrz statuy, co nie nadaje się dla osób z ograniczoną mobilnością. Najlepiej przyjść wcześnie rano, gdy jest mniej ludzi i widoki mogą być jaśniejsze.

Liczący 16 metrów posąg Notre-Dame de France odlano w latach 1856-1860 z 213 armat zdobytych podczas oblężenia Sewastopola w wojnie krymskiej, według projektu Jean-Marie Bonnassieux. Stoi na 6,70-metrowym cokole z arkozy z Blavozy; łączną masę szacuje się na 835 ton, z czego 110 ton przypada na sam posąg.