Manoir de Dur-Écu, Dwór z XVI wieku w Urville-Nacqueville, Francja.

Manoir de Dur-Écu to obronna siedziba u stóp zalesionego wzgórza górującego nad morzem, 1,5 km na zachód od Urville-Nacqueville. Wąski dom mieszkalny wsunięty jest między dwie okrągłe wieże narożne z ostrosłupowymi dachami, z podwyższonym parterem i oknami z laskowaniem. Obok stoją wysoka wieża zwieńczona machikułami i smukła wieżyczka schodowa oraz masywny okrągły gołębnik z drobnymi lukarnami.

Dur-Écu to ufortyfikowana siedziba z XIV wieku, odbudowana w XVI stuleciu po wojnie stuletniej na starszych fundamentach. W 1595 należała do Jeana Heuzé, pana Gréville i Urville; około 1600 Thomas Lesdos, baliw opactwa Le Vœu i stronnik Henryka IV, tytułował się panem Dur-Écu. Niezamieszkany w XVIII wieku, odrestaurowany w XIX, dwór spłonął w czerwcu 1944 podczas bombardowań niemieckiego punktu nasłuchu, a następnie był przez 50 lat odbudowywany przez rodzinę René-Bazin, która wciąż go posiada.

Dwór ukazuje tradycje normandzkie poprzez swoje zachowane cechy, w tym oryginalny gołębnik na terenie. Układ pokazuje, jak mieszkańcy kiedyś integrali rolnictwo i hodowlę z codziennym życiem na posiadłości.

Dwór leży 1,5 km na zachód od Urville-Nacqueville przy nadmorskiej drodze La Hague, u stóp zalesionego wzgórza górującego nad morzem. Obiekt jest otwarty od lipca do września oraz podczas Journées du Patrimoine. Dawne młyny zaadaptowano na gîtes.

Majątek posiada zarówno status zabytku historycznego, jak i ochronę terenu naturalnego, co jest rzadką podwójną klasyfikacją we Francji. Ta podwójna ochrona zabezpiecza zarówno zabytkowe struktury, jak i naturalne cechy otaczającego krajobrazu La Hague.