Dry docks of Toulouse, Dok suchy i zabytek historyczny w Tuluzie, Francja

Dok suchy w Tuluzie znajduje się pod numerem 65 przy allée des Demoiselles, nad Canal du Midi, a nie nad Garonną. Wokół centralnego basenu połączonego z kanałem przejściem pod mostem suwnicowym ciągną się pochylnie; z czterech pierwotnych form zachowały się trzy. Jedna z nich, zbudowana w 1841 r. i długa na 30 m, kryta jest ceglaną halą o zakrzywionych drewnianych dźwigarach i dachu z dachówek.

Obiekt został zbudowany w 19. wieku i reprezentuje rzemieślnicze metody konserwacji statków z tamtej epoki. Jego oficjalne uznanie za zabytek historyczny w 1989 roku potwierdziło jego znaczenie dla Toulouse.

Kryty dok z 1841 roku ma 30 metrów długości i więźbę z zakrzywionych krokwi w typowo tuluzkim stylu, pierwotnie krytą cynkiem, dziś dachówką. Pod jego sklepieniami robotnicy Voies navigables de France wciąż wytwarzają sprzęt do utrzymania kanału. Miejsce związane jest z Urbainem Maguèsem.

Dok znajduje się pod numerem 65 przy allée des Demoiselles, nad Canal du Midi, a nie nad Garonną. Baseny i kryta forma nie są udostępnione publiczności poza Dniami Dziedzictwa; przez resztę roku można je oglądać tylko zza ogrodzenia wzdłuż alei.

Kryty doku, zbudowany w 1841 roku, ma 30 metrów długości i pozwala pracować przy każdej pogodzie. To jedyny kryty dok suchy Kanału Południowego między Sète a Bordeaux; pod jego łukowymi drewnianymi wiązarami robotnicy Voies navigables de France wytwarzają dziś sprzęt do utrzymania kanału.