Georges Labit Museum, Muzeum sztuki w Tuluzie, Francja.

Muzeum Georges Labit mieści się w dwukondygnacyjnej willi w stylu neomauretańskim, wzniesionej w 1893 roku przez tuluskiego architekta Jules'a Calbairaka: kremowe ściany z pasami czerwonej cegły i piętro z wysuniętym niebieskim drewnianym balkonem pod kopułą z niebieskich dachówek. Okna otaczają łuki podkowiaste i ceramiczne płytki. Willa stoi w małym ogrodzie z roślinami azjatyckimi i śródziemnomorskimi, blisko Kanału Południowego.

Georges Labit (1862–1899) gromadził sztukę azjatycką podczas podróży; po jego śmierci ojciec Antoine przekazał kolekcję miastu Tuluza w 1893 roku. Muzeum otwarto w neomauretańskiej willi zbudowanej w tym roku przez architekta Jules'a Calbairaka. W 2023 roku kolekcja egipska, w tym mumia Inimennaÿsnebout, została przeniesiona do Musée Saint-Raymond.

Muzeum nosi imię Georges'a Labita (1862–1899), podróżnika i kolekcjonera, który zgromadził przedmioty z Indii, Czampy, Syjamu, Jawy, Nepalu, Tybetu, Chin i Japonii, wybierane ze względu na walory estetyczne. Ogród przy willi gromadzi rośliny azjatyckie i śródziemnomorskie — azalie, bambusy, paprocie drzewiaste, palmy — oznaczone małymi tabliczkami.

Muzeum leży na wschód od dzielnicy Busca, między rue des Martyrs-de-la-Libération 43, rue du Japon 17 a boulevard Monplaisir 3-5, kilka kroków od Canal du Midi. Elewacje i dachy muzeum oraz stróżówki, ogród, mur otaczający i cztery bramy są od 14 grudnia 2021 roku częściowo wpisane jako monument historique. Ogród z roślinami azjatyckimi i śródziemnomorskimi jest otwarty dla publiczności; azalie, bambusy, paprocie drzewiaste i palmy oznaczono małymi tabliczkami.

Kopuła z turkusowych szkliwionych dachówek wieńczy metalowy półksiężyc, nawiązujący do islamskich motywów fajansowych na fasadzie. Willę wzniósł w 1893 roku tuluski architekt Jules Calbairac, w modzie willi egzotycznych rozpowszechnionej wśród zachodnich kolekcjonerów od lat 60. XIX wieku. Rośliny w ogrodzie oznaczono małymi tabliczkami.