Cabrenç Towers, ruiny zamku w Serralongue, Pireneje Wschodnie, Francja

Wieże Cabrenç to ruiny zamku na grzbiecie góry koło Serralongue, składające się z trzech głównych struktur z różnych okresów. Miejsce zamku znajduje się na prawie 1340 metrach wysokości i jest oznaczone pozostałościami kamiennymi, podczas gdy wieże sygnałowe były umieszczone na niższych wysokościach, aby wspierać obronę i przekazywanie wiadomości w regionie.

Zamek pochodzi z IX wieku i był kolebką baronii Cabrenys; na dwóch północnych szczytach stoją wieża obronna z XIII wieku i sześciokątna wieża z XIV wieku. Baronowie mieszkali tu do XIV wieku, a porucznicy hrabiów Besalú w Vallespir rezydowali tu do X wieku. Pod koniec XVII wieku Vauban kazał wysadzić zamek w odwecie za bunt Angelets.

Nazwa Cabrenç pojawia się jako Cabrens w 1141 i 1396 r., Cabrenç w 1385 r. i Cabrenys w 1673 r.; filolog Joan Coromines wywodził ją od łacińskiego imienia Caprentius. Zamek dał nazwę baronii Cabrenys, której posiadłości sięgały Maçanet de Cabrenys w Alt Empordà. Verdaguer wspomina to miejsce w pieśni V poematu Canigó.

Na miejsce dochodzi się pieszo z Lamanère oznakowanym szlakiem trwającym około dwóch godzin, do wieży sygnałowej na wysokości 1287 m; wieża środkowa stoi na 1320 m, a zamek na 1338 m. Ścieżka jest stroma i kamienista, potrzebne są solidne buty. Wieża północna została odrestaurowana i ma pomost, schody wejściowe oraz platformę widokową na szczycie.

Jedna wieża została zbudowana specjalnie do wysyłania sygnałów dymu i ognia, które mogły być widoczne z innych zamków i garnizonów w całym regionie. Podczas Igrzysk Olimpijskich w 2024 roku 14 wież w okolicy zostało oświetlonych nowoczesnym światłem, przywracając to starożytne miejsce do czasów współczesnych.