Église Sainte-Cécile de Cos, Kościół przedromański w Le Tech, Francja

Kościół Sainte-Cécile de Cos to opuszczona kaplica wiejska o długości około dwunastu metrów, zbudowana z nieregularnych szarych i beżowych kamieni na południowym zboczu nad doliną Tech. Jej plan to prostokątna nawa zakończona na wschodzie płaską absydą, oświetlona wąskimi oknami o pojedynczym rozglifieniu; obok niższej krytej części wznosi się kwadratowy blok z tego samego kamienia. Mury podwyższono, a w latach 1990 dodano betonowe sklepienie.

Dyplom karoliński z 869 roku wymienia cellę Cotsio wśród posiadłości opactwa Arles-sur-Tech. 21 października 1159 roku kościół stał się parafialny pod wezwaniem świętej Cecylii, utracił ten status około 1600 roku i został splądrowany podczas wojny w Roussillon. W latach 1990. mury podwyższono i dodano betonowe sklepienie.

W nazwie Cos końcowe s wymawia się jak w „cosse"; w 869 r. pojawia się Cotsio, w 881 Cotso, a źródła katalońskie piszą Cos lub Coç. Kaplica dawała schronienie podróżnym na szlaku łączącym Conflent z Vallespir, częściowo zwanym drogą żelaza: pielgrzymom do Santiago i migrantom szukającym pracy w kuźniach.

Kaplica stoi przy drodze departamentalnej D44 między Le Tech a Montferrer, między mas Sainte-Cécile a mas de Cos, na wysokości około 650 m, na południowym wypłaszczeniu górującym 150 m nad rzeką Tech. To ruina bez wyposażenia, widoczna z zewnątrz; betonowe sklepienie z lat 1990. nakrywa nawę. Wieża Cos wznosi się na skalnym grzbiecie nad pla de Cos.

W nazwie Cos wymawia się końcowe s, jak w „cosse”. Dokumenty z IX wieku podają formy Cotsio (869), Cotso (881) i Cotxo, a w 1036 roku pojawia się Cocio; nazwa pochodzi prawdopodobnie od imienia osobowego, germańskiego Cottio lub łacińskiego Coccius, a nie od łacińskiego cotis („kamienie”).