Kerléven cairn, Stanowisko grobowe z neolitu w La Forêt-Fouesnant, Francja.

Kerléven cairn to megalityczny monument z suchego kamienia wzniesiony na szczycie cypla górującego nad dnem zatoki La Forêt. Dwa przylegające do siebie cairny, zbudowane kolejno, tworzą założenie o kształcie zbliżonym do trapezu, około 25 m długości i 8–12 m szerokości, z trzema komorami poprzedzonymi korytarzami. Z pierwszego cairnu zachowały się tylko zaokrąglony narożnik południowo-wschodni i część fasady południowej; drugi, o nieregularnym trapezowym obrysie, zawiera komory B i C oddzielone cienką ścianką o grubości 0,80 m.

Stanowisko było znane, lecz nie figurowało w inwentarzach z XIX wieku. W 1937 r. Pierre-Roland Giot sporządził szkic widocznych płyt; później, porośnięta zaroślami, budowla zdawała się zaginąć. W 1960 r. podczas urządzania kempingu prace ziemne zniwelowały szczyt i niemal całkowicie zniszczyły zachodni cairn. Następnie prowadzono wykopaliska w latach 1961–1965 i częściową renowację; 15 kwietnia 1965 r. obiekt wpisano jako monument historique.

Wykopaliska z lat 1961–1965 dostarczyły z komór przedmioty krzemienne, gładzone topory i potłuczoną ceramikę kultury Chassey-Lagozza-Cortaillod. Dwa korytarze drugiego cairnu są równoległe i zorientowane na 195°, a komora C zachowuje trzy narożne przedziały i trzy filary ustawione w łuk.

Cairn znajduje się na campingu Saint-Laurent w Kerléven, na cyplu górującym nad dnem zatoki La Forêt. Dojście jest piesze, po trawie i nierównym gruncie; ponieważ zachodnią część zniwelowano w 1960 r., widoczne pozostałości są niższe niż pierwotny kopiec.

Często podaje się go jako trzeci co do wielkości cairn Bretanii po Barnenez i Gavrinis. Datowanie radiowęglowe umieściło dwie komory około 4825 i 3800 r. p.n.e., ale sami badacze uznali odstęp między próbkami za zbyt duży, by wynik był wiarygodny.