Révolte de Fouesnant, Miejsce powstania chłopskiego w Fouesnant, Francja.

Révolte de Fouesnant było powstaniem chłopskim, które zakończyło się walką 10 lipca 1792 roku w Fouesnant w Finistère. Alain Nédellec, oracz z Cosquer i sędzia pokoju, zgromadził od 1 000 do 1 100 uzbrojonych ludzi z Fouesnant, La Forêt-Fouesnant, Clohars-Fouesnant, Pleuven i Saint-Yvi w pobliżu kaplicy Kerbader. Oddział 150 gwardzistów narodowych i 16 żandarmów z armatą wyruszył z Quimper o czwartej rano; gwardziści spędzili noc w kościele, po czym wrócili z jeńcami.

W 1790 roku Alain Nédellec, oracz z Cosquer w Fouesnant, został wybrany sędzią pokoju, ale odmówił urzędowania bez nominacji podpisanej przez króla. Sąd w Quimper skazał go na grzywnę, której nie zapłacił; w czerwcu i lipcu 1791 chłopi udaremnili zajęcie jego majątku. 8 lipca 1792 zwołał uzbrojonych ludzi pod kaplicę Kerbader, a 10 lipca 1792 rozproszyli ich gwardziści narodowi i żandarmi z Quimper. Nédellec został zgilotynowany w Quimper 20 marca 1793 roku jako pierwszy w tym mieście.

Powstanie pokazało, jak społeczności wiejskie Bretanii doświadczały i opierały się nowej polityce rządu rewolucyjnego. Ujawnia napięcie między wioskami a władzami, które chciały narzucić prawa ze zbyt oddalonych centrów administracyjnych.

Starcie 10 lipca 1792 rozegrało się w samym miasteczku Fouesnant, dokąd gwardziści narodowi z Quimper dotarli o świcie po marszu liczącym około piętnastu kilometrów. Źródła umieszczają zgromadzenie 400–500 uzbrojonych ludzi przy kaplicy Kerbader 8 lipca, a walki w miasteczku. Gwardziści spędzili noc w kościele parafialnym ze swoimi zabitymi i rannymi, zanim następnego dnia wrócili do Quimper.

Przywódca Alain Nédellec był pierwszą osobą zgilotynowaną w Quimper, 20 marca 1793 roku, pięć dni po wyroku sądu karnego Finistère. Dziesięciu innych mieszkańców Fouesnant, w tym jego teść Tanguy Caradec, uniewinniono, uznając, że nie działali z własnej woli.