Jardin botanique de Bayeux, Ogród botaniczny i zabytek historyczny w Bayeux, Francja

Ogród Botaniczny Bayeux to ogród o powierzchni 2,6 hektara ze stoma gatunkami drzew rozmieszczonymi w sekcjach krajobrazowych. Przestrzeń wyposażona jest w szerokie ścieżki łączące różne obszary zbiorów roślin na zmiennym terenie.

W 1851 roku Charlemagne Jean-Delamare (1772–1858), przyrodnik i członek Société linnéenne de Normandie, zapisał Bayeux łąkę na ogród do nauczania ogrodnictwa wraz z sumą 28 000 franków. Ogród botaniczny nigdy nie powstał; Eugène Bühler (1822–1907) urządził tam zamiast tego publiczny park o powierzchni 2,6 hektara, otwarty w 1864 roku. Park, południowa aleja dojazdowa i dwa pawilony wejściowe są od 2007 roku wpisane do rejestru zabytków.

Ogród nosi imię Charlemagne'a Jean-Delamare'a, przyrodnika i radnego miejskiego, który przekazał miastu Bayeux teren na ogród do nauczania ogrodnictwa. W 1880 r. ustawiono jego brązowe popiersie dłuta rzeźbiarza Pierre'a Hottina; przetopione w okresie reżimu Vichy, zostało zastąpione popiersiem kamiennym.

Ogród znajduje się przy 53, route de Port-en-Bessin, na północny zachód od centrum Bayeux, i jest czynny codziennie bez opłat. Południowa aleja dojazdowa i dwa pawilony wejściowe są wpisane do rejestru zabytków, więc warto wejść od tej strony, by je zobaczyć. Trawnik i alejki są płaskie, a buk płaczący rośnie na odsłoniętej ziemi.

Buk płaczący jest od 1932 roku pomnikiem przyrody. Jego metalowa konstrukcja z 1938 roku została po 2001 roku zastąpiona siatką na czterech masztach, na której gałęzie wiszą na pasach, swobodnie się poruszając. Drzewo może być szczepem buka zwyczajnego i fałszywego de Verzy.