Augustodurum, Stanowisko archeologiczne w Bayeux, Francja.

Augustodurum to starożytna nazwa Bayeux; do rzymskich pozostałości należy mur obozu o wymiarach 450 na 350 m, wysoki na 8 m i gruby na 2 do 4 m, widoczny na dziedzińcu hôtel du Gouverneur przy rue Bourbesneur, przy rue Tardif, na parkingu des remparts i przy obejściu katedry. Dwa budynki łaźni znajdowały się pod kościołem Saint-Laurent i pod dawnym urzędem pocztowym przy rue Laitière, gdzie znaleziono rzeźbioną głowę Minerwy, przechowywaną w musée Baron Gérard.

Miejsce było stolicą Baiocasses, ludu galijskiego wymienionego przez Pliniusza Starszego, z ośrodkiem kultu na Mont Phaunus na wschód od miasta. W I wieku p.n.e., za Augusta, przyjęło nazwę Augustodurum i stało się jednym z dwudziestu trzech miast Galii Lugduńskiej. Pod koniec III lub na początku IV wieku powstał castra o wymiarach 450 na 350 m, którego mur wysoki na 8 m został później przykryty średniowiecznymi obwarowaniami.

Nazwa Augustodurum oddaje celtyckie duro-, „brama”, użyte tu na łacińskie forum: „forum Augusta”. Bajokasowie, których nazwa pojawia się u Pliniusza Starszego, mieli tu swoją stolicę, a sanktuarium druidów znajdowało się na górze Phaunus na wschód od miasta. Rzeźbiona głowa Minerwy, znaleziona w jednym z dwóch rzymskich budynków łaźniowych, jest przechowywana w muzeum Baron Gérard.

Rzymski decumanus maximus odpowiada dzisiejszej Grand-rue, głównej osi. Fragmenty murów zachowały się na dziedzińcu hôtel du Gouverneur, rue Bourbesneur (nr 6, 8 i 10), przy rue Tardif, na parkingu des remparts i za absydą katedry. Pod nr 32 przy rue Saint-Malo odsłonięto odcinek fosy w kształcie „V” o głębokości 4,80 m.

Pozostałości pokazują, jak rzymskie elementy umocnień z trzeciego wieku były później wbudowywane w struktury średniowieczne. Ta warstwowość pozwala zobaczyć różne okresy w jednej strukturze.