Paris France Temple, Nowoczesna świątynia religijna w Le Chesnay-Rocquencourt, Francja.

Świątynia Paryska to budynek z wapienia z płaskim dachem, wyższą częścią środkową i dużym łukowym oknem z białymi szprosami nad szklanymi drzwiami. Projekt nawiązuje do pałacu w Wersalu i francuskich zabytków. Teren o powierzchni 2,26 akra obejmuje ogrody, dziedzińce i centrum dla zwiedzających z repliką posągu Chrystusa Thorvaldsena.

O świątyni we Francji wspomniał już w 1976 roku Spencer W. Kimball, a Gordon B. Hinckley ponowił obietnicę w 1998 roku. Działkę w Le Chesnay, zajmowaną przez obiekt EDF-GDF w latach 1971–2011, kupiono w 2009 roku; pozwolenie na budowę wydano 27 października 2011 roku. Kamień węgielny położono 24 sierpnia 2012 roku bez uroczystości, prace ruszyły w listopadzie 2013 roku, a Henry B. Eyring poświęcił świątynię 21 maja 2017 roku.

W doktrynie świętych w dniach ostatnich świątynia jest „domem Pana”, najświętszym miejscem na ziemi, gdzie godni wierni przyjmują obrzędy indywidualne i rodzinne, w tym „małżeństwo wieczne”, które trwa po śmierci. Świątynia paryska była pierwszą zbudowaną we Francji kontynentalnej, drugą we Francji po świątyni w Papeete, działającej od 1984 r. Jej witraże mają motywy roślinne oparte na gatunkach rodzimych dla Francji i ogrodach Claude’a Moneta, a dekoracja nawiązuje do lilii burbońskiej.

Teren leży przy boulevard Saint-Antoine w Le Chesnay, około 20 km na zachód od Paryża, z głównym wejściem pod numerem 46; bulwar wyznacza granicę z Wersalem, a brama Saint-Antoine parku pałacowego jest tuż obok. Dojazd autostradą A13 lub pieszo ze stacji Versailles-Rive-Droite, ponieważ żaden autobus nie podjeżdża bezpośrednio pod świątynię. Ogrody są otwarte dla publiczności.

Świątynia w Paryżu nie ma wieży ani posągu anioła Moroniego; w chwili budowy była jednym z zaledwie czterech takich obiektów Kościoła, obok Cardston Alberta, Laie Hawaii i Mesa Arizona. Płaski dach nawiązuje do okolicznych budowli z wapienia, a nie do typowego projektu świątyni.