Château du Petit Trianon, Neoklasycystyczny zamek w parku wersalskim we Francji

Château du Petit Trianon to kwadratowy budynek o boku 23 metrów, którego cztery fasady mają po pięć wysokich okien rozdzielonych kolumnami lub pilastrami korynckimi. Z powodu spadku terenu parter przeznaczony dla służby jest dostępny tylko od strony południowej i wschodniej; piętro reprezentacyjne osiąga się przez wielkie schody westybulu pomyślanego jako dziedziniec wewnętrzny. Międzypiętro z trzema pomieszczeniami mieściło bibliotekę Marii Antoniny, a poddasze niegdyś przypisane Ludwikowi XV przypomina dziś „Damy z Trianon”.

Ludwik XV postanowił w 1749 roku odzyskać Trianon i za namową Madame de Pompadour zaplanował niewielki pałac wiejski; wojna siedmioletnia opóźniła budowę. Ostateczna decyzja zapadła 20 maja 1762 roku, po pokoju paryskim przeznaczono 700 000 liwrów, a Ange-Jacques Gabriel wzniósł go w latach 1762–1768. Pompadour zmarła przed ukończeniem, a Madame du Barry otworzyła go w 1768 roku; później Ludwik XVI ofiarował go Marii Antoninie.

Pałac oznacza przesunięcie w francuskim smaku dworu, oddalając się od ozdobnego rococa ku prostszemu i bardziej porządnemu projektowi. Odwiedzający mogą dostrzec tę zmianę w czystych liniach i zbilansowanych proporcjach budynku.

Pałac znajduje się w Parku Wersalu i jest dostępny pieszo, choć wizyty we wnętrzach odbywają się w ograniczonych godzinach, a niektóre dni są zamknięte dla publiczności. Sprawdź wcześniej godziny otwarcia i zarezerwuj czas na zbadanie zarówno zewnętrza, jak i dostępnych pomieszczeń wewnętrznych.

Poddasze mieściło niegdyś pomieszczenia przypisywane Ludwikowi XV i jego świcie; dziś sale te przywołują „Dames de Trianon”, kobiety, które odcisnęły piętno na budynku, od Madame de Pompadour po Marię Antoninę. Zwróć uwagę na tę najwyższą kondygnację nad korynckimi pilastrami.