Grotte du Renne, Stanowisko archeologiczne w jaskini w Arcy-sur-Cure, Francja.

Grotte du Renne to stanowisko archeologiczne w pobliżu Arcy-sur-Cure z 15 odrębnymi warstwami rozciągającymi się na głębokość około 4 metrów. Każda warstwa dokumentuje różne fazy osadnictwa ludzkiego i jest katalogowana cyframi rzymskimi od I do XV.

Wykopaliska w jaskini doprowadziły do odkrycia około 76 skamieniałości neandertalczyków w warstwie X, datowanej na około 42.000 lat temu. Znaleziska obejmują również narzędzia châtelperrońskie, które wskazują na okres przejściowy między neandertalczykami a nowoczesnymi ludźmi.

Jaskinia zawiera ślady zarówno neandertalczyków, jak i wczesnych ludzi nowoczesnych, z warstwami zawierającymi narzędzia kościane, wisiorki z kości słoniowej i przewiercone zęby zwierząt. Te odkrycia sugerują, że różne grupy ludzkie używały tego miejsca przez długie okresy.

Jaskinia nie jest udostępniona do zwiedzania: jej część zamknięto na 50 lat, aby zachować ją dla przyszłych badań, a sklepienie portalu zawaliło się na długości około 15 metrów. Leży na lewym brzegu Cure, około 260 m w górę rzeki od Grande Grotte i jakieś dziesięć metrów powyżej obecnego poziomu rzeki. W głębi galeria Schoepflin ma strop zaledwie 1,50 m nad podłogą.

W czerwcu 2008 w zawalonym dawnym wejściu znaleziono dobrze zachowaną prawą szczękę górną neandertalczyka w wieku 35–40 lat, z małymi otworami po kłach drapieżników – prawdopodobnie hieny zjadły ciało. Dwa osobne zęby w pobliżu należały do młodego dorosłego i dziecka. Jaskinia dostarczyła też mały blok niebieskiego pigmentu, jedyny wśród francuskich stanowisk prehistorycznych.