Église Notre-Dame-de-Sainte-Croix, Kościół katolicki w Le Mans, Francja

Kościół Notre-Dame-de-Sainte-Croix to neogotycka budowla architekta abbé Tournesaca, którego kamień węgielny poświęcono w 1842 r., a konsekracja odbyła się w 1857 r. Fasada przechodzi od surowego beżowo-brązowego kamienia do jaśniejszej, gładkiej górnej części zwieńczonej trójkątnym szczytem z małym okulusem; rozeta znajduje się nad rzędem małych łuków i ostrołukowym portalem z przeszklonym tympanonem. Wnętrze wieńczy cyborium nad ołtarzem głównym, wzorowane na Solesmes Dom Guérangera.

Kaplica z VI wieku ufundowana przez Bertranda, od końca X wieku parafia, stała na zachodnim zboczu wzgórza aż do zniszczenia w 1794 roku. Basile Moreau otrzymał to miejsce w 1832 roku i nazwał je Notre-Dame de Sainte-Croix. Kamień węgielny neogotyckiego kościoła według projektu abbé Tournesaca poświęcono 30 marca 1842 roku, a 17 czerwca 1857 roku konsekrował go kardynał Donnet.

Kościół nadaje nazwę dzielnicy Sainte-Croix, niegdyś przedmieściu Le Mans. Od 2014 roku mieści sanktuarium Basile'a Moreau, założyciela Zgromadzenia Świętego Krzyża, którego leżąca figura znajduje się w południowym ramieniu transeptu. Budowla zachowuje też trzy płaskorzeźby Georges'a Saupique'a, dodane po ponownej konsekracji w 1937 roku.

Kościół leży na wzniesieniu skierowanym na zachód w dzielnicy Sainte-Croix i można go łatwo rozpoznać z jego podniesionej pozycji. Po użytkowaniu wojskowym powrócił do funkcji religijnych w 1931 roku i dziś funkcjonuje jako aktywne miejsce kultu.

Kościół od 2014 r. mieści sanktuarium Bazylego Moreau, a w południowym transepcie znajduje się jego rzeźba leżąca. Moreau otrzymał ten teren 24 grudnia 1832 r. od Jobbé Delile'a, honorowego kanonika katedry w Le Mans, i nazwał go Notre-Dame de Sainte-Croix. Kościół konsekrowano 17 czerwca 1857 r. przez kardynała François Donneta, arcybiskupa Bordeaux, w obecności dziewięciu innych biskupów.