Palais des comtes du Maine, Pałac średniowieczny na Starym Mieście, Le Mans, Francja.

Pałac hrabiów Maine wznosi się na galorzymskim murze południowym Le Mans, z bloków jasnobrązowego i szarego kamienia. Niższa część z półkolistymi łukami na masywnych kamiennych filarach i długim pochyłym murem dźwiga wyższe skrzydła pod stromymi dachami z ciemnoszarego łupku, z lukarnami w białych ramach i wysokim kominem z czerwonej cegły. Kamienne schody z czarną metalową balustradą biegną po skosie. Wielka sala zawaliła się w 1757 r. i zastąpił ją ratusz w kształcie litery L.

Budynek powstawał między XI a XV wiekiem jako rezydencja hrabiów Maine, a później dynastii Plantagenetów. Król Henryk II Anglii przebywał w tym miejscu w pewnym okresie.

Kaplica pałacowa Saint-Pierre-la-Cour powstała w IX wieku, aby przechowywać relikwie Scholastyki, siostry św. Benedykta i patronki Le Mans. Hugo I z Maine nazwał ją swoją osobistą kaplicą w akcie z 970 roku, a Eliasz I kazał ją odbudować w 1093 roku. Karol II Andegaweński dodał później masywną dwupoziomową absydę wzorowaną na Sainte-Chapelle w Paryżu. Zdesakralizowana w czasie Rewolucji, w XIX wieku służyła jako szkoła, a następnie biura.

Budynek pełni dziś funkcję ratusza Le Mans i przyjmuje odwiedzających do zwiedzania sal publicznych i pomieszczeń wystawienniczych. Warto wcześniej sprawdzić, które obszary są dostępne.

Średniowieczna muratura z XII wieku pozostaje widoczna na zewnętrznej ścianie budynku, pokazując, jak wyglądała oryginalna struktura. Te stare warstwy pozostają odsłonięte i opowiadają o różnych fazach budowy.